Workaholics werken tegen hun zin

not happy

Vroeger was een nine-to-fivejob de norm, maar door de 24-uurseconomie en de digitalisering verhoogt de kans om overwerkt te raken. Workaholic worden is alvast geen goed idee.

Een workaholic en een bevlogen werknemer kloppen beide veel uren, maar daar houdt de vergelijking op. Een workaholic is een verslaafde.

Dat is de conclusie van de Nederlandse onderzoekster Corine van Wijhe, die aan de Universiteit van Utrecht promoveerde op het onderwerp werkverslaving. Ze vergeleek werkverslaving met bevlogenheid en stelde vast dat er tussen beide een diepe kloof gaapt. Workaholics en bevlogen werknemers doen beide meer uren dan in hun contract staat, maar een workaholic is een verslaafde en hij werkt niet met plezier.

Burn-out

De verklaring situeert zich volgens de onderzoekster in de emotionele sfeer. Een bevlogen werknemer maakt overuren omdat hij het werk zelf leuk vindt. En dat is een positief gevoel. Workaholics daarentegen werken alleen maar over omdat ze vinden dat ze te weinig hebben gedaan en zich daarover schuldig voelen.

Typische kenmerken van een workaholic zijn: moeilijk kunnen delegeren en de neiging hebben om de controle te houden op het werk.

Workaholics hebben vaak negatieve gevoelens. En dat kan wel eens leiden tot een verwaarlozing van hun privéleven. Doordat hun sociale netwerk steeds dunner wordt, richten werkverslaafden zich nog meer op hun werk. Ze hebben dan ook veel kans op een burn-out en uitputting.

Van Wijhe is ook bezig met de preventie van werkverslaving en vindt dat workaholics kunnen geholpen worden. Als ze inzien dat er ook andere manieren bestaan om negatieve emoties weg te laten vloeien, zullen ze leren om hun eigen emoties te herkennen en ermee om te gaan.

VIDEO: Corine van Wijhe over werkverslaving

 

(mr) – Bron: HR Praktijk, Universiteit Utrecht  

Meer info over Workaholics , Gelukkig op het werk , Evenwicht werk-privé

08/09/2010