Ik was niet rendabel genoeg

Een werknemer getuigt over zijn ontslag.

Bo Grell (46) werkte drie jaar als head of communication bij Fortis Insurance Belgium - een relatief veilige functie - toen hij in maart 2008 besloot ander werk te zoeken. "Ik wou een commerciële job omdat dat beter bij me past. Via een headhunter kwam ik terecht bij een communicatiebureau, waar ik als key account manager ging werken. De bedoeling was dat ik na zes tot tien maanden het bureau volledig zou runnen. De baas van dat bureau had een plan uitgewerkt om het zakencijfer binnen het anderhalf jaar te verdubbelen. Een geweldige uitdaging voor mij, maar doenbaar."

Bo's nieuwe werkgever was, in tegenstelling tot Fortis, een klein bedrijf. De vijf werknemers waren bovendien allemaal familie van elkaar. Met Bo maakte de eerste externe er zijn intrede. "Ik wist dat op voorhand. Alles was besproken, in het gezelschap van de headhunter, en dus ging ik op 1 oktober vol goede moed van start. Na drie weken vroeg de baas me wat ik op het eind van de maand kon factureren. Dat was uiteraard niets. Ik was volop aan het prospecteren - dat was ook de afspraak die we gemaakt hadden - en hoopte binnen de twee tot drie maanden mijn eerste contracten af te sluiten."

4.800 bruto per maand

Enkele weken later kreeg Bo van zijn kersverse chef te horen dat hij verkeerde berekeningen had gemaakt. "Hij dacht dat ik vanaf de eerste maand rendabel zou zijn en omdat dat niet zo was, besloot hij afscheid van me te nemen. Ik heb nog gevraagd om me de kans en de tijd te geven me te bewijzen, maar dat baatte niet."

Bo verdiende tijdens zijn proefperiode 4.800 euro bruto per maand plus voordelen. "Zo'n investering gooi je toch niet zomaar weg na twee maanden. Echt goed management vond ik dat niet - er was ook al een extra vormgever op mijn payroll aangenomen, nog voor ik één contract had afgesloten - maar ik neem die man niets kwalijk. Hij heeft zich vergaloppeerd, zonder twijfel het gevolg van een gebrek aan ervaring."

Opnieuw aan de slag

Sinds november 2008 heeft Bo volop gesolliciteerd. Het eerste wat opviel, was dat zijn leeftijd zich tegen hem begon te keren. "Op enkele gesprekken kreeg ik te horen dat ik beter tien tot vijftien jaar jonger zou zijn. Ik weet dat ik niet de goedkoopste ben, maar daar staat wel iets tegenover. Tweeëntwintig jaar ervaring bijvoorbeeld, al kan je, en dat weet ik ook wel, op vijftien jaar natuurlijk minstens zoveel leren. 4.800 euro vinden de meeste werkgevers ook te veel. Ze zien me eerder in de zone tussen de 4.000 en de 4.200. Eentje sprak zelfs over 3.800 euro, maar dat kon ik niet aannemen."

Inmiddels is Bo weer aan de slag als account director bij een internationaal communicatiebureau. "Ik had begin dit jaar als deadline gezet voor een nieuwe job. Dat is gelukt én aan mijn voorwaarden bovendien."

>> Bereken hier je opzegtermijn.

>> Wat is de formule Claeys?  

 bullets "Vervangen door de stagaire"  

Meer info over Ontslag

13/07/2011