De vrouwelijke kant van techniek: ‘Ik hou ervan om mijn handen vuil te maken’

Vrouwen en techniek. Klinkt het als een moeilijke match? Dan heb je het verhaal van Valerie Delvaux (fietshersteller in Leuven) en Nancy Bulcke (buschauffeur in het Brusselse) nog niet gehoord. “Extra vrouwelijke collega’s zie ik graag komen.”

28 september 2018

Delen

Valerie Delvaux
“Ik zou me geen leven zonder fietsen kunnen voorstellen.” (Valerie Delvaux, fietshersteller bij Velo in Leuven, waar 40 fietsherstellers werken)

Dat Valerie Delvaux iets met fietsen wilde doen, wist ze al op jonge leeftijd. 15 jaar was ze toen ze bij de fietsenmaker een affiche zag hangen waarop stond ‘Leercontract gezocht m/v’. “Ik volgde toen een technische studierichting in een school in Kessel-Lo. Die richting had me al duidelijk gemaakt dat ik graag met mijn handen werkte. En omdat ik altijd al geboeid was door de techniek achter een fiets, wist ik meteen dat ik voor dat leercontract wilde gaan.”

Het werd het begin van een lange loopbaan als fietshersteller. Een job die haar op het lijf geschreven is. “Ik zou me geen leven zonder fietsen kunnen voorstellen”, zegt ze. Vandaag werkt Valerie voor Velo, een atelier in Leuven waar maar liefst veertig fietsherstellers bedrijfsfietsen onderhouden, defecte en oude fietsen opknappen en waar voornamelijk studenten tweedehands fietsen huren. Verder wordt er gewerkt aan schoolfietsen, kinderfietsen, noem maar op.

Clichés doorbreken

Valerie spreekt met veel passie over haar job. Zeker wanneer ze de clichés rond vrouwen en techniek kan doorbreken. “Ik hou ervan om m’n handen vuil te maken. En ja, het gebeurt al wel eens dat mensen daar raar van staan te kijken. Men verwacht van een vrouw ook niet meteen dat ze technisch inzicht heeft en begrijpt hoe een fiets in elkaar zit”, stelt ze. “Maar dat daagt me net uit om m’n job nog beter te doen. Dat tikkeltje extra geven om de stereotypen geen kans te geven, dat typeert me wel.”

Of ze nog vrouwelijke collega’s heeft? “In ons team zijn we met vier vrouwen. Ik geef eerlijk toe dat ik daar wel blij om ben. Als ik eens nood heb om mijn hart te luchten, dan weet ik dat ik bij hen terechtkan. Het valt trouwens op hoe we bij problemen onze krachten bundelen en er samen voor gaan. Echte girlpower!”

Elektrische fiets

Valerie vertelt dat haar technisch inzicht in fietsen voortdurend evolueert. Zeker met de opmars van de elektrische fiets wordt ze regelmatig voor nieuwe problemen geplaatst. “Ik leer nog elke dag bij. Maar dat maakt dat mijn job nooit saai wordt.” Of de job fysisch niet te belastend is? “Toch wel, maar dat weegt niet op tegen de voldoening die de job me geeft. Als ik ’s avonds moe thuiskom maar weet dat ik een flink aantal fietsen opgeknapt heb, dan voel ik me gewoon goed.”

Valerie voelt zich in een fietsatelier duidelijk als een vis in het water. Ze hoopt dan ook dat de komende jaren nog meer vrouwen met een feeling voor techniek de weg naar een technische job of – wie weet – naar Velo in Leuven vinden. “Een paar extra vrouwelijke collega’s? We zien ze graag komen!”

Graag op de baan

Vorig jaar ruilde Nancy Bulcke uit Tollembeek haar kantoorjob bij een metaalverwerkend bedrijf in voor een job als buschauffeur bij De Lijn. “Ik was het nine-to-fiveleventje dat ik de voorbije 26 jaar geleid had beu. Een job met meer afwisseling, waarbij ik niet langer de hele dag achter een computerscherm zou zitten, leek me wel wat.”

Nancy Bulcke
Nancy voegt eraan toe dat ze altijd iets met auto’s en rijtuigen gehad heeft. “Autorijden, maar ook met de bus rijden, ontspant me. Natuurlijk krijg je als buschauffeur met stress te maken. Vooral tijdens de spitsuren in Brussel en Halle. Dan moet je bijzonder gefocust zijn en met een arendsoog alles rondom je voertuig in het oog houden.”

Of Nancy tijdens haar eerste jaar als buschauffeur al moeilijke momenten heeft meegemaakt? “Nog niet echt. Behalve die ene keer dat een jonge passagier aan de noodknop van de deur gedraaid had. Dan ben ik van achter m’n stuurpost moeten komen om die handeling ongedaan te maken”, vertelt ze. “Wat ik ook vervelend vind, zijn omleidingen. Omdat je dan niet altijd weet waar je terechtkomt. Maar in het algemeen verlopen mijn busritten vlot. En je mag niet vergeten dat wij altijd een beroep kunnen doen op dispatching. Doet er zich een technisch of ander probleem voor, dan sturen ze ons ondersteuning. Je staat er dus niet alleen voor.”

Dag chauffeur!

Nancy klinkt tevreden over de carrièreswitch die ze een jaar geleden maakte. “Mijn leven is nu veel meer in evenwicht. Ik kan m’n huishoudelijke taken beter combineren met m’n werk. Ik geef toe dat ik de babbeltjes met m’n collega’s van vroeger wel wat mis, maar in de plaats krijg ik een betere work-life balance en heb ik regelmatig fijne contacten met m’n passagiers. Zo was er onlangs een jongen van 13 jaar die niet precies wist waar hij moest afstappen en me vertelde wat hij later wilde worden. Zo’n gesprekjes of een vriendelijke begroeting ‘Dag chauffeur!’ kunnen m’n dag goed maken.”

(nd) 

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.