Opnieuw

Jérôme Bertels begint elke werkdag met het zoeken naar redenen om van job te veranderen, het eens op een ander te proberen. Als hij aan zijn vijfentwintigjarige carrière bij Luz Luxior denkt, ziet hij immers een straatlange grijze limousine voor zich, die als enige stilstaat tussen piepkleine, maar vrolijk toeterende auto’s.

2 december 2011

Delen

Ruth Lasters
Ruth Lasters is leerkracht Frans in Borgerhout. Vorig jaar verscheen haar tweede roman Feestelijk Zweet.

Hoeveel comfort zijn vertrouwde job hem ook biedt, toch merkt hij steeds de droge worsten op, in het pennenbakje van de salesmanager, die deze geregeld met de tanden ontvelt, grijnzend naar facturiste Fabiënne die bij het lezen van mails, haar lippen beweegt als een snoek. Dan weer wordt hij zo’n sterke walm van eiersalade gewaar, als was het kantoor een illusie, als werkte iedereen, het kaderpersoneel incluis, ‘in’ Ludo’s brooddoos.

Jérôme Bertels zucht en leest stiekem jobaanbiedingen op het net, gloeiend van opwinding, alsof het contactadvertenties zijn van dames met namen als Cinderella86 of Bonny.

Met trillende vingers, zoals bij een liefdesepistel, schrijft Jérôme een sollicitatiebrief aan de firma waar hij zich, zodra zij hem uitnodigen, op zijn recupdag zal aanbieden. In een gebouw boordevol onbekende gezichten en kasten en stoelen die stuk voor stuk zo’n koddige gezelligheid uitstralen dat het figuranten en rekwisieten schijnen van een ambitieus dorpstoneel. Een bedrijf dat men kan doen ophouden te bestaan, door slechts een lade open te trekken, op zoek naar een échte perforator.

Alleen zijn tegenkandidaten voor de vacante job, lijken er gewone kleren te dragen in plaats van kostuums en werkelijk zorgelijk te fronsen, in plaats van gespeeld.

Nerveuze pummels die deelnemen aan een sneldatingspel lijken ze wel, op zoek naar ‘de ware’, terwijl hij, die allang gesetteld is, alleen meedoet uit een brandend verlangen naar verstrooiing en vernieuwing.

Zo zelfzeker ziet hij er daardoor uit, dat hij makkelijk de volgende interviewronde haalt. Na het tweede gesprek, botst hij soms tegen een van de werknemers wiens zweetgeur hem verrast, of treft hij een open ladenblok vol paperclips en paperassen aan, met een verontrustende werkelijkheidsgraad. In de laatste ronde stuurt Jérôme dan ook steevast zijn kat en koopt, met het berouw van een echtbreker, pralines en nieuwe koffiefilters voor zijn collega’s op zijn recupdag. Maar nauwelijks een halve week later, steekt zijn sollicitatiemanie weer de kop op, nog vuriger, uitmondend in onbevredigbaar heen en weer gefladder van het ene bedrijf naar het andere.

Als de grote baas op de hoogte geraakt van zijn ziekelijke ontrouw, moet Jérôme voor het eerst in een kwarteeuw echt solliciteren, uit noodzaak. Nu het menens is, verandert de casanova op slag in een beverige slungel die slechts zijn vroegere collega’s voor zich ziet, als hij oog in oog staat met om het even welke personeelsdirecteur. Hun spottende gezichten laten hem pas los zodra hij driftig aan zijn hoofdhuid gaat schurken, als kon er elk moment iets doorheen priemen. Iets gênants, onloochenbaars als messcherpe hoorns.

(rl)

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.