Waar vind ik jobs? Vorige

1 van 452

Volgende

7 redenen voor een nieuwe ‘war for talent’

Bedrijven zullen in veel gevallen vooral op eigen talent moeten rekenen. De ‘war for talent’ bereikt immers een nieuw hoogtepunt. Zeven verklaringen waarom ons land zich in een specifieke situatie bevindt.

18 juli 2016

Delen

War for talent

1. Recordaantal vacatures

In januari telde de VDAB ruim 41.000 openstaande vacatures. Een record. Dat duizenden vacatures niet ingevuld raken, daar lijkt de komende jaren niet echt verandering in te komen. Van alle hoogopgeleiden tussen 25 en 49 jaar heeft zelfs 92 procent werk.

De spanning tussen vraag en aanbod wordt onder meer aangegeven door de hoge ‘vacaturegraad’: het aantal vacatures op het totale aantal banen. “Die ligt - met uitzondering van Tsjechië - nergens in Europa hoger dan in België”, weet Frank Vander Sijpe, director HR Research bij Securex. De situatie lijkt ook niet meteen ingrijpend te veranderen. Volgens technologiefederatie Agoria dreigen in 2030 zelfs ruim 580.000 vacatures open te blijven.

Vacaturegraad haast nergens zo hoog als in België

2. Digitalisering creëert nieuwe jobs

De aanvankelijke vrees dat toenemende automatisering en robotisering tot massaal jobverlies zouden leiden, is ondertussen door experten fel bijgestuurd. Dat verlies blijkt beperkter en allicht komen er nieuwe jobs voor in de plaats. “Je kan gerust stellen dat het netto-effect van digitalisering op de toekomstige arbeidsvraag eerder positief zal zijn”, meent Ruben Verhoeven, partner bij adviesbureau McKinsey.

3. Mismatch en onderbenut potentieel

Hoe kan het dat er bij zo’n recordaantal jobaanbiedingen toch nog heel wat werklozen zijn? Het wijst op een fundamentele mismatch op onze arbeidsmarkt. Zelfs voor technische jobs is een bepaalde scholing (vaak een bacheloropleiding ) vereist. Lang niet iedereen heeft dat. Het resterende aanbod op de Belgische arbeidsmarkt is in het licht van deze vele vacatures (die zich vandaag dus vooral richten tot hogergeschoolden) eerder beperkt.

We laten ook nog veel potentieel onderbenut. Een kwart van de asielzoekers die zich aandienen bij de VDAB heeft, volgens het Steunpunt Werk, na een jaar werk. De grote uitdaging zit erin om dergelijke groepen sneller en in groten getale naar een job te brengen.

4. Korte actieve loopbaan

In verhouding met andere landen, stoppen we vroeg met werken. Ondanks het optrekken van de pensioenleeftijd naar 67 jaar, houden Belgische werknemers er doorgaans nog altijd voor hun 61 jaar mee op. Onze actieve loopbaan duurt gemiddeld amper 32 jaar, in plaats van 45 jaar.

We stoppen niet alleen vroeg, we komen ook vrij laat op het arbeidsfeestje. “Steeds meer jongeren volgen hoger onderwijs, wat op zich uiteraard een goede zaak is. Maar dat zorgt er wel voor dat zij pas op latere leeftijd dan verwacht op de arbeidsmarkt intreden”, oppert Frank Vander Sijpe van Securex.

5. Sommige sectoren zwaaien veel mensen af

In sommige sectoren speelt het fenomeen van het verlaten van de arbeidsmarkt nog eens te meer. Dat maakt dat binnen sectoren zoals bijvoorbeeld de gezondheidszorg en maatschappelijke diensten de krapte nu al bijzonder hard toeslaat. “Binnen dit en de komende tien jaar gaan heel wat collega’s met pensioen. Het wordt een uitdaging om die te vervangen”, zo liet een ingenieur van de NMBS zich onlangs ontvallen in MARK Magazine. Dat maakt de ‘war for talent’ in die sectoren nog extra hardnekkig: er zullen meer mensen nodig zijn bovenop het grote aantal vertrekkers.

Vergelijking van de werkelijke en de wettelijke pensioenleeftijd in OESO-landen

6. We zijn honkvast

Belgische werknemers blijven meer dan ooit honkvast verbonden met hun werkgever. Zeker na het verwerven van een contract van onbepaalde duur daalt het effectief vrijwillige verloop. Weet dat 90 procent van de werknemers in België aan de slag is met dit type contract, wat in vergelijking met onze buurlanden een uitzonderlijk hoog aandeel is.

Opvallend is dat velen hun job wel beu zijn. Maar ‘risicoaversie’ blijkt kenmerkend voor Belgische werknemers. Dat bleek bijvoorbeeld ook uit het buikgevoelonderzoek van HR-dienstverlener Agilitas, dat uitwees dat van de werknemers die niet gelukkig zijn op hun werk 73 procent geen stappen zet om op zoek te gaan naar een nieuwe job. “Uit deze cijfers blijkt dat heel wat mensen hun buikgevoel niet volgen als het gaat over werk. Nochtans speelt je goed voelen in je job een belangrijke rol in ons algemeen geluksgevoel”, aldus Leen Martens, woordvoerder van Agilitas.

Evolutie van het vrijwillig en onvrijwillig verloop in beeld

7. We worden zelden ontslagen

Ook het onvrijwillig verloop of ontslag op initiatief van de werkgever zakte de laatste jaren eerder weg. Dit is te wijten aan de verouderende beroepsbevolking en de oplopende anciënniteitsjaren van de werknemers. Hen ontslaan leidt niet alleen tot hoge ontslagkosten voor de werkgever, maar dikwijls ook tot reputatieschade.

Kortom… het zit (vaak) vanbinnen

Talent is ook een kwestie van aandacht voor eigen mensen. “In de ‘war for talent’ gaat het niet alleen om nieuw talent aantrekken, maar ook om ervaren medewerkers aan boord houden”, oppert Mirabel Hoys, (out)sourcingmanager bij Attentia. “In dat opzicht is aandacht voor het welzijn van medewerkers cruciaal. We merken ook dat bedrijven dit beseffen en hier meer en meer op inzetten. Vooral grote bedrijven voorzien hier budget voor en zetten doordachte projecten op rond well-being.”

(wv) 

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?