Straf sollicitatieverhaal: ‘Na een half uur wachten ben ik vertrokken’

Solliciteren

Je wordt uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, zorgt dat je stipt op tijd bent ... en dan laten ze je wachten. Els kan erover meepraten.

“Ik had een afspraak om 10 uur om een aantal mensen te zien met wie ik in de job waarvoor ik solliciteerde zou moeten samenwerken. Maar toen ik me om 9u50 aan het onthaal aanmeldde, konden de mensen van de receptie niemand van de contactpersonen bereiken”, vertelt Els Meulemans. “Na heel wat rondbellen hadden ze iemand te pakken gekregen die vertelde dat iedereen in opleiding zat. Nu, als moeder van twee kinderen heb ik wel beters te doen dan met mijn duimen te zitten draaien, dus ben ik vertrokken. Da’s een risico, maar niet alleen de sollicitant moet een goede eerste indruk maken, de werkgever moet dat ook.”

Goedgemaakt met een lunch

Pas thuisgekomen, rinkelde de telefoon. “De baas, of ik alsnog wilde langskomen. Blijkbaar waren enkel de secretaresses die ochtend in opleiding en had hij, net als ik, zitten wachten. Hij beloofde mij op een lunch te trakteren in het bedrijfsrestaurant. Uiteindelijk hebben we daardoor eerder een leuke babbel gehad dan een echte sollicitatie. ‘In jouw plaats was ik ook vertrokken’, bekende de baas. Hij vond het geweldig dat ik niet was blijven zitten. Een week later was ik er aan het werk voor een opdracht van een jaar.”

Nochtans noemt Els zichzelf niet echt assertief. “Mensen aan de telefoon afwimpelen, lukt me dan weer niet. Maar ik doe veel interimwerk, dus dat betekent dat ik regelmatig op gesprek moet. Ik ben ook nooit zenuwachtig voor een sollicitatie. Het is veelal alles of niets, en als je niet durft te reageren heb je sowieso verloren. Ik zou het zeker opnieuw doen, vertrekken als ze me laten wachten.”

Elke kans grijpen

Els heeft ook geen schrik om onverwachte kansen aan te grijpen. “Ik was net terug uit Kreta, zocht een job in België toen ik meedeed aan een spelletje op de radio. Ze vroegen me wat ik deed in het dagelijkse leven en ik zei dus dat ik werkzoekende was. Meteen deden ze een oproep dat bedrijven die iemand met een boekhoudkundig profiel zochten, konden reageren. Tegen het einde van de week kon ik ergens aan de slag met een vast contract.”

Momenteel is Els aan de slag met een tijdelijke overeenkomst, waardoor ze in volle crisistijd binnenkort opnieuw aan het solliciteren moet. Toch ziet ze het positief in. “Ik heb twee kinderen en een huis dat mijn man en ik afbetalen. Maar als ik twee, drie maand zonder werk zit, is dat voor mij niet het einde van de wereld. Dat is ook het risico van interimwerk. Maar ik ben ervan overtuigd dat er wel iets uit de bus komt.”

Meer info over Sollicitatiegesprek

20/05/2009