7 selfmade (wo)men met een topcarrière zonder diploma

Kun je nog carrière maken zonder een (juist) diploma? Absoluut. Capaciteiten en een goede match zijn vaak belangrijker dan een diploma. Deze helden van de werkvloer bewijzen dat.

6 december 2017

Delen

Peter De Waele
“ik en school was geen geslaagde combinatie. ik ben op mijn achttiende bij de politie gegaan en heb mijn middelbare studies niet beëindigd.” (peter de waele, woordvoerder federale politie & communicatieadviseur van de commissaris-generaal
)

1. “Ook zonder diploma moet je ambitie hebben”

  • Peter De Waele

  • Diploma: lager middelbaar

  • Beroep: woordvoerder Federale Politie & communicatieadviseur van de commissaris-generaal 



Peter De Waele was ongeveer twintig jaar rechercheur kinderporno/pedofilie bij de Federale Gerechtelijke Politie. “Een zware job. Van verhoren tot foto’s: elke dag werd ik geconfronteerd met het slechtste der aarde”, stelt hij. Tot commissaris-generaal Catherine De Bolle hem polste om het woordvoerderschap van de Federale Politie op te nemen. “Ze wilde weer iemand in uniform. Een herkenbaar gezicht naar zowel buitenwereld als politiecollega’s, een van hen. Iemand die ook weet wat het was om bijvoorbeeld met vechtpartijen en ongevallen om te gaan.”

In totaal werkt Peter al dertig jaar voor de politie, waarbij hij zowat alle stadia heeft doorlopen: van bewaking van ambassades tot bijzondere opsporingsbrigade. Een hoger diploma heeft hij niet. “Ik en school was geen geslaagde combinatie. Ik ben op mijn achttiende bij de politie gegaan en heb mijn middelbare studies niet beëindigd”, stelt hij. “Daarna heb ik zeker tot mijn dertigste veel spijt gehad dat ik niet heb voortgestudeerd. Al zullen er wel een aantal leraars van het Heilige Maagdcollege in Dendermonde hun spreekwoordelijke lepel in hun soep hebben laten vallen, toen ze die rebel van weleer als politiewoordvoerder op tv zagen."

Het gebrek aan diploma heeft hem bij de politie niets in de weg gelegd. “Maar bij sommige functies, zoals directiefuncties van non-profitorganisaties, is een universitair diploma noodzakelijk. Ik weet ook niet of ik vandaag als 18-jarige zonder diploma nog politiewoordvoerder zou kunnen worden”, stelt hij. Al mag het je ook niet beletten. “Met of zonder diploma: je moet altijd ambitie hebben in het leven.”

Wat moet een woordvoerder overigens kunnen? “Je moet de zaken simpel uitleggen”, haalt hij aan. En daarnaast is authenticiteit belangrijk. “Mijn zinsconstructies zijn niet altijd perfect en ik zeg misschien ook iets te veel ‘euh’, maar als je authentiek bent, maakt dat veel minder uit.” Volgens hem is communicatie ook vooral inschatten van perceptie. “Als ik woordvoerders van andere organisaties hoor, moeten zij vaak moeite doen om met hun organisatie in de media te geraken. Bij de politie is het net andersom. Als wij nieuwe speurhonden hebben, staan die bij wijze van spreken de dag erna in de krant. Onze organisatie komt zeer snel in het nieuws. Je moet de impact daarvan goed kunnen inschatten.”

Met succes blijkbaar. Tot zijn eigen verbazing werd Peter dit jaar op de Nacht van de Woordvoerder door collega's-woordvoerders en journalisten verkozen tot beste interviewgever. Niet slecht voor een rebel zonder diploma.


2. “Een job in hulpverlening bleek niks voor mij”

  • Vincent Nuytemans

  • Diploma: bachelor toegepaste psychologie
  • 
Beroep: communicatieadviseur bij Aquafin 

Vincent studeerde af als assistent in de klinische psychologie. “Ik was voorbestemd voor een job in de hulpverlening. Ik heb ook een korte tijd gewerkt in zo’n centrum voor begeleiding en opvoeding, maar merkte snel dat dat niets voor mij was. Ik vond het mentaal heel zwaar en nam te vaak de problemen mee naar huis.”

En dus koos Vincent voor iets anders. “Ik heb een aantal uitzendopdrachten gedaan en kwam zo voor een tijdelijke administratieve job bij Aquafin. Ik vond het toen al een goede werkgever. Door de fijne werksfeer, de nodige extralegale voordelen en ook door de goede work-life balance, onder meer door de mogelijkheid van glijdende uren en flexwerk”, vertelt hij.

Uiteindelijk kreeg Vincent bij Aquafin een vast contract en daarna een meer diverse job bij de aankoopdienst. Vervolgens groeide hij door tot adviseur communicatie en deeltijds ombudsman. In tussentijd leerde hij op het werk zelfs zijn levenspartner kennen. Binnenkort start hij er als projectmanager continue verbetering, gecombineerd met de verantwoordelijkheden kennisbeheer en opleidingscoach, intussen zijn vierde job bij Aquafin.

Heeft hij al die jaren veel gehad aan zijn psychologie-opleiding van weleer? “Toch wel”, stelt hij. “Bijvoorbeeld toen ik als ombudsman werkte. Psychologie en communicatie zijn dan twee cruciale vaardigheden”, stelt hij. Maar of hij nu hetzelfde zou studeren? “Ik heb een goede basis. Maar als je jong bent, kies je je studierichting toch vaak met een bepaalde onwetendheid en vanuit een ideologie. Bij mij was die vooral om mensen te helpen. Die intrinsieke motivatie behoud ik gelukkig nog wel voor mijn huidige en toekomstige job.”


Dirk Thery 

3. “Ik moest groeien in mijn rol als manager”

  • Marc Van Hooydonck

  • Opleiding: lasser

  • Beroep: filiaalmanager bij Lidl 

Bij Marc hadden ze thuis een bakkerij waar hij ook in meewerkte. Daarna ging hij in de retailsector werken bij verschillende winkelketens. Intussen is hij al zeven jaar bij Lidl. “Hier heb ik ook het meest geleerd”, vertelt hij. Vandaag staat hij aan het hoofd van de Lidl-winkel in Duffel. “Niet onze grootste, maar volgens klanten wel een erg gezellige winkel”, klinkt het bescheiden. In Duffel leidt hij een team van achttien mensen die in shiften werken. “We openen ’s ochtends met vier, sluiten met zijn vijven en in het weekend zijn we er met zeven."

Een opmerkelijk parcours voor iemand die van opleiding lasser is, al oefende hij dat beroep nooit uit. “Het was een logische opleiding in een school dicht bij huis, maar eigenlijk niet echt iets voor mij”, kijkt hij er nu op terug.

Marc begon bij Lidl als filiaalbediende en groeide vervolgens uit tot filiaalleider. “Toen kwam er een grote switch. Filiaalleiders werden filiaalmanagers bij Lidl. Er werd van mij verwacht dat ik minder tijd stak in het afhandelen van producten en meer in het aansturen van de winkel en de mensen”, vertelt hij. “Ik had er in het begin zo mijn vragen over. Ik had op mijn leeftijd eerlijk gezegd ook het gevoel dat ik alles zo’n beetje had gezien. Ten onrechte, want uiteindelijk heb ik geleerd dat meer tijd investeren in medewerkers zijn vruchten afwerpt”, vertelt Marc. “Als mensen efficiënter werken, hebben we met onze winkel ook meer tijd voor bepaalde winkelacties, creëren we meer omzet en kunnen we vervolgens ook tijd winnen”, vertelt hij.

De overgang naar zijn aangepaste managementfunctie kwam er niet zomaar. “Ik moest er even in groeien”, erkent hij. “Maar ik ben fier op de groei die we hebben kunnen realiseren en blij met de kansen die ik heb gekregen.”

4. “Motivatie en opgebouwde kennis zijn belangrijker dan diploma”

  • Dirk Thery
  • Diploma: autodidact
  • Beroep: supplychain projectmanager bij UNILIN 


Dirk Thery is aan de slag in Tsjechië als we hem aan de lijn krijgen, in de plaatselijke productievestiging van UNILIN. Het bedrijf is bij het grote publiek vooral bekend van Quick-Step-laminaat. Op de productiesite in Tsjechië worden samengestelde parketvloeren gemaakt.

Dirk werkt nu een tiental maanden in Tsjechië als supplychain manager. “Ik ben de link tussen aankoop, productie en verkoop”, zo legt hij uit. “Mijn team en ik zorgen er onder meer voor dat alle grondstoffen op tijd aanwezig zijn en dat de machines optimaal ingepland worden. Tot slot moet de uitlevering naar de klant georganiseerd worden.” Daarnaast staat hij ook in voor de toepassing van SAP, het softwarepakket dat alle processen ondersteunt, en voor het opzetten van de supplychainprocessen en -rapportering.

Dirk Thery
Een uitgebreid takenpakket met veel verantwoordelijkheid dus. Maar opvallend is dat Dirk geen klassiek parcours afgelegd heeft. “Ik ben autodidact. Ik verliet op mijn achttiende de schoolbanken, maar heb daarna mezelf wel bijgeschoold via dagopleidingen in onder andere informatica en supplychain”, vertelt hij.

Na zijn legerdienst ging Dirk aan de slag als magazijnier en besloot hij om zich verder te bekwamen in domeinen als planning en transport. Daarna trok hij naar UNILIN, waar hij intussen al zestien jaar aan de slag is. “Ik ben hier begonnen als materials manager van de afdeling accessoires, toen een relatief nieuwe entiteit die ik op het vlak van supplychain helemaal zelf mee heb kunnen opbouwen”, klinkt het. “Door de jaren heen heb ik in verschillende supplychaindomeinen verantwoordelijkheden gehad. Ik ben erg blij dat UNILIN me de kans heeft gegeven om verder op te klimmen. Per slot van rekening had ik geen hogere opleiding maar motivatie, gedrevenheid, fit met de cultuur en opgebouwde kennis zijn belangrijker dan een diploma. En dat is best mooi.”

5. 

Van vijfde jaar middelbaar naar officemanager

  • Sarah Lovenweent

  • Diploma: lager middelbaar

  • Beroep: officemanager bij Accent

 

“In mijn vijfde jaar middelbaar ben ik na de paasvakantie niet meer teruggekeerd naar school. Ik was toen 17 en verhuisde van Brugge naar Antwerpen. Voor de liefde”, zo begint het verhaal van Sarah Lovenweent.

Vandaag zijn we vijf jaar later. Sarah staat in Antwerpen aan het hoofd van een Accent-kantoor dat instaat voor jobs in de haven. Daar stuurt ze drie collega’s aan.

Haar carrière ging gestaag. Na kort in een Belgacom-filiaal gewerkt te hebben, ging ze aan de slag bij Accent als uitzendconsulent. “Eerst stond ik in voor de rekrutering van winkelbedienden en later van arbeiders, wat me meer lag. Die laatste functie was zowel met binnen- als buitendienst”, klinkt het. Daarna trok ze naar het kantoor voor de Antwerpse haven, waar ze doorgroeide tot officemanager. “Ik ben erg goed en op maat opgeleid door Accent. Natuurlijk moet je er nog altijd zelf mee aan de slag, maar ze hebben me supergoed opgevolgd.”

Vooral in de laatste twee à drie jaar zag Sarah de spelregels in de arbeidsmarkt, en de uitzendsector in het bijzonder, veranderen. “Vroeger moest ik voor de kandidaten vooral op zoek naar goede vacatures”, vertelt ze. “Vandaag is het omgekeerd. Bedrijven moeten speuren naar goede kandidaten, want die zijn schaars.”

Sarah vindt dat ze een leuke job heeft. “Ik zie mijn klanten, de uitzendkrachten en naaste collega’s erg graag”, klinkt het enthousiast, maar ze deinst er niet voor terug om nog verder door te groeien. “Vandaag coach ik drie collega’s en het zou leuk zijn om nog meer collega’s te kunnen coachen. Al is dat toekomstmuziek”, oppert ze. De liefde van indertijd is niet gebleven. “Maar ik heb toevallig via mijn job wel een nieuwe liefde gevonden.”

Dirk Thery 

6. 

“Bij een ongeval ben ik vaak de eerste die ze bellen”

  • Luc Geeroms
  • Diploma: sociaal verpleegkundige

  • Beroep: fleetmanager

 bij Attentia 

“Ik werk al dertig jaar bij hetzelfde bedrijf”, vertelt Luc Geeroms, die eerst actief was in de preventie- en beschermingsdienst. Zijn job evolueerde ook nadat hij zich bijschoolde: van facilities tot fleetmanager voor wagens en mobiele telefonie. Een job op zich. “Toen Attentia in 2006 was opgericht vanuit een aantal bestaande bedrijven in de HR, sociaal secretariaat, preventie en well-being, stond ik in voor 95 bedrijfswagens. Vandaag zijn dat er 485”, vertelt hij.

Een fleetmanager is iemand die eerder autonoom werkt en nauw samenwerkt met de leasingmaatschappij. En natuurlijk met zijn collega’s, zijn ‘klanten’. “Ik ken 485 mensen erg goed en werk ermee samen. Ik ben ook doorgaans de eerste die collega’s bellen als ze een ongeval hebben gehad. Sommigen zijn ook wel in paniek. Ik stel ze dan zo veel mogelijk gerust”, vertelt Luc.

Luc heeft een opleiding gehad tot sociaal verpleegkundige en ziet nog wel aspecten daarvan in zijn job opduiken. Attentia draagt zorg voor het welzijn van de bestuurders die over een bedrijfswagen beschikken. Omwille van ergonomie krijgen de bestuurders een aangepaste autozetel en een wagen met automatische versnellingsbak. Ik reageer ook op eventuele klachten en vragen van bestuurders. Voor een zwangere collega die een tweeling verwacht en met een erg kleine auto rijdt, voorzien we bijvoorbeeld een grotere wagen.

Een autofreak is hij naar eigen zeggen helemaal niet. “Ik heb met drie kinderen en intussen ook drie kleinkinderen, zelf altijd een gezinswagen gehad.”

Lees verder:

7. “Ik ben er blijven plakken” (Jana Van Den Abeele, storemanager bij A.S.Adventure) 

In samenwerking met MARK Magazine
(wv) - Bron: MARK Magazine 

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.