Waar vind ik jobs? Vorige

1 van 452

Volgende

Wesam Abudiab: 'Het asiel was de hel, werk vinden de hemel'

Migranten en transmigranten zijn niet uit het nieuws te slaan. Al zijn er ook voorbeelden van gevluchte buitenlanders die zich modelmatig integreren in de maatschappij. Zoals Wesam Abudiab uit de Gazastrook. CEO Jan Demey van hict uit Brugge noemt hem een toonvoorbeeld. “Een job hebben gaf de doorslag”, aldus Wesam Abudiab.

30 oktober 2018

Delen

Wesam Abudiab
“Wij buitenlanders nemen niemands job af. Er is werk genoeg, dat is mijn overtuiging.” (Wesam Abudiab, hict)

“Ik mocht naar België komen nadat ik rechtmatig een visum had verkregen van het Belgisch consulaat in Jeruzalem. Ik beantwoordde aan alle voorwaarden – ook de financiële – om mijn studies aan te vatten aan de Brusselse VUB. Op 12/12/2016 – die datum vergeet ik nooit meer – zette ik voet aan de grond in Zaventem”, zo begint het verhaal van Wesam Abudiab over zijn komt naar West-Vlaanderen.

Het eerste wat hem opviel, was de koude. “God, wat was het kil”, vertelt hij. ”In Brussel vingen enkele bevriende contacten me op. Toen ik me de dag nadien aanmeldde aan de VUB, was er een probleem: het academiejaar was al volop gestart en ik kon niet zomaar midden het jaar instappen. “Wat je kan doen, is je aanmelden bij de gemeente Sint-Gillis, waar ze je een verblijfsvergunning kunnen geven. Als die er is, bezorgt de VUB je een definitieve inschrijving”, zei een professor mij. Een lang verhaal kort: de gemeente en de unief schoven elkaar de hete aardappel door, maar er gebeurde niets. Ik ging raad vragen aan een advocaat en die zag maar één oplossing om langer hier te kunnen blijven: asiel aanvragen. Tien maanden heb ik in een asielcentrum doorgebracht, al mocht ik overdag vrij beschikken.”

Hoe heb je het verblijf in het asiel beleefd?

“Als een hel. Ik bespaar jullie de details, maar de wijze waarop je daar opgevangen wordt, zonder enige vorm van respect, tart alle verbeelding. Dat zou je zelfs dieren niet aandoen. Een zwarte bladzijde.”

Hoe wist je die bladzijde om te slaan?

“Ik ging er ondanks alles met een positief gemoed tegenaan. Vrienden hielpen me aan nuttige informatie. Zo volgde ik op een dag het seminarie ‘Healthcare in the Middle East’. Daar hoorde ik Jan Demey bezig, de CEO van hict. Het Brugse consultancybedrijf staat ziekenhuizen in België en in het buitenland met raad en daad bij. Toen ik Jan bezig hoorde, wist ik meteen: dat is het. Hij zocht nog mensen voor in zijn team. Ik ging me voorstellen en het klikte meteen. Ik keek geweldig op naar wat Jan realiseerde en wilde daar graag mijn steentje toe bijdragen. Na een paar verkennende gesprekken mocht ik in dienst treden. Zo werd mijn asiel opgeheven. Een job hebben gaf de doorslag.”

Wat houdt je werk precies in?

“Ik moet de markt in het Midden-Oosten helpen prospecteren. Vanuit mijn positie is dat uiteraard iets makkelijker: ik heb terreinkennis, ken de taal en heb in diverse landen heel wat contacten. Bedoeling is om in verschillende landen mensen te vinden die hict professioneel kunnen vertegenwoordigen. We zijn op de goede weg. In de Emiraten, Qatar, Saudi-Arabië, Irak, Egypte en Koeweit is het al zover, mede dankzij de diensten van FIT (Flanders Investment & Trade). Volgende maand ga ik samen met Jan ter plaatse in Saudi-Arabië. De bedoeling is altijd: de gezondheidszorg helpen opkrikken. Een nobel doel, en uitgerekend dat is altijd een levensdroom geweest.”

“Dankzij mijn job kan ik mijn droom hier realiseren. De sfeer in ons kantoor in Brugge is prima. Vanaf de eerste dag werd ik hartelijk ontvangen, ik heb supercollega’s. Sommige mensen hadden me gewaarschuwd dat West-Vlamingen nogal radicaal zijn tegenover migranten, maar daar heb ik nog nooit iets van gemerkt. Wij buitenlanders nemen ook niemands job af. Er is werk genoeg, dat is mijn overtuiging. De overheid zou die kaart veel meer moeten uitspelen in plaats van zoals nu vooral repressief te ageren. Mensen kansen geven hoort alvast bij de bedrijfscultuur van hict. Jan Demey is ervan overtuigd dat er binnen de groep van mensen met gelijkaardige ervaringen als ikzelf, heel wat potentieel zit voor onze Belgische bedrijven.”

Tot slot: welke goede raad zou je aan lotgenoten meegeven?

“Het lijdt geen twijfel: een job is de beste manier om je te integreren. Maar de kansen moet je grotendeels zelf afdwingen. Door een goede houding, gebaseerd op echte waarden. Dan komen er volgens mij altijd kansen. Naast attitude is opleiding, je permanent bijscholen, natuurlijk ook cruciaal. Dat heb ik vanaf de eerste dag gedaan. Ik leer nu op het werk nog elke dag bij en na de uren blijf ik cursussen Nederlands volgen. Tot ik de taal helemaal onder de knie heb.”

(kc) 

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?