Bankpersoneel is minst betrokken

Misschien ligt het aan de sfeer na de grote bankencrisis, maar bankpersoneel voelt zich het minst betrokken bij zijn job. Heel wat bevlogener zijn leerkrachten en verzorgenden. “Zij voelen dat ze iets nuttigs doen”, zegt Stijn Rammelaere van Profacts, het onderzoeksbureau dat 2.800 Vlamingen vroeg hoeveel van zichzelf ze in hun dagtaak leggen.

Sinds het nieuwe schooljaar begonnen is, is de betrokkenheidsbarometer een stuk gestegen. Leerkrachten en andere werknemers in het onderwijs voelen zich namelijk het meest betrokken bij hun job. Ook de immo- en bouwsector scoort hoog. “Dat was een verrassing. Onderwijs en gezondheidszorg doen het in de meeste onderzoeken rond motivatie wel goed. Daar hebben mensen echt het gevoel iets nuttigs te doen”, vertelt Rammelaere. “Wellicht heeft het de goede score er mee te maken dat je in de bouw snel resultaat ziet van je werk. Bovendien zijn er meer kleine bedrijfjes en zelfstandigen in actief.”

Zelfstandigen zijn meer betrokken dan bedienden. Bij arbeiders is de betrokkenheid het laagst. Daarnaast kunnen grote bedrijven doorgaans op minder bevlogen werknemers rekenen dan KMO’s. Kan dat de reden zijn waarom de financiële en verzekeringssector helemaal onderaan het lijstje bengelen? “Wie in deze sector aan de slag is, heeft de laatste maanden in het oog van de storm gezeten. Het gevoel dat het management foute keuzes gemaakt heeft en de bijhorende jobonzekerheid doen de betrokkenheid geen goed”, merkt Rammelaere op. “Ik ben ervan overtuigd dat deze sector na de crisis beter zal scoren. Van de distributie en logistiek ben ik minder zeker. Ook daar zijn arde klappen gevallen, maar het zijn ook typisch sectoren waar de werkdruk hoog is er heel nauwlettend op de kosten wordt gelet.”

Managers zorgen voor problemen

Over hun werk zijn Vlamingen nochtans best tevreden. In het onderwijs, de gezondheidszorg en de bouw- en vastgoedsector voelen zeven op de tien zich gelukkig met de inhoud van hun baan. “Ook met onze collega’s zijn we over het algemeen tevreden, zelfs over onze directe leidinggevende. De problemen beginnen met de managers op hogere niveaus, het topmanagement. Vaak is daar een uitgesproken ontevredenheid over. Het loopt vooral fout in de manier waarop er gecommuniceerd wordt, niet zozeer in de strategie of met de visie van die managers”, vertelt Rammelaere. “Het management en de interne communicatie hebben nochtans een niet te onderschatten impact op de betrokkenheid van werknemers.”

      

Ook aan het evaluatie- en promotiebeleid kan er volgens de meeste werknemers nog gesleuteld worden. Amper een vierde is daar tevreden over. In de voedingssector, de metaalsector en de telecommunicatie zakt de tevredenheid daarover zelfs naar een dieptepunt, wat zijn sporen nalaat op de betrokkenheid van wie er werkt.

Loon en extralegale voordelen beïnvloeden die betrokkenheid een pak minder. Can’t buy me love, zongen The Beatles. Voor werknemers blijkt dat eveneens op te gaan. “Is geld dan totaal onbelangrijk? Natuurlijk niet. Maar het is slechts een stimulans op korte termijn. Opslag of een promotie met loonstijging sturen de betrokkenheid misschien een paar weken de hoogte in. Maar we raken snel gewend aan een hoger loon”, aldus Rammelaere. “Wil je meer betrokken werknemers dan moet je eerder aan de ‘softe’ aspecten zoals de werksfeer aandacht schenken. En net die kosten je als werkgever vaak niets of toch heel weinig.”

(katrien.stragier@jobat.be)   

Meer info over Gelukkig op het werk , Teamwork

11/09/2009