Wat zegt de wet over discriminatie op de werkvloer?

We worden de laatste tijd overspoeld met berichten over discriminatie: een werkgever werd veroordeeld tot een dwangsom van 25.000 euro voor leeftijdsdiscriminatie, een websitebouwer wou niet werken voor mensen met buitenlandse namen, bepaalde bedrijven werden op de vingers getikt omwille van omstreden reclameboodschappen, en slechts 1 op vijf kmo’s is bereid om vluchtelingen aan te werven. Jammer genoeg bestaat discriminatie nog steeds, maar er worden veel maatregelen genomen om dit aan te pakken of te voorkomen.

Kaatje Verloes, juridisch adviseur bij Acerta, zet uiteen wat de wet zegt over discriminatie op de werkvloer.

Drie wetten

In België zijn er drie wetten die de bestrijding van discriminatie behandelen: de algemene antidiscriminatiewet, de antiracismewet en de wet ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen.

Onze wetgeving verbiedt discriminatie in diverse domeinen van het openbare leven en bepaalt de kenmerken die ze beschermt: gezondheid, huidskleur, ras, afkomst, seksuele geaardheid, een handicap, nationaliteit, geslacht, religieuze of politieke overtuiging, enzovoort.

Discriminatievormen

Bij een directe discriminatie wordt iemand rechtstreeks ongunstiger behandeld dan iemand anders in een vergelijkbare situatie en kan hiervoor geen objectieve en redelijke rechtvaardiging gegeven worden. Wanneer een werkgever iemand weigert aan te nemen omdat die persoon een andere taal spreekt, dan is dit een geval van directe discriminatie.

Als een vacature vermeldt dat ze enkel mensen aanwerven tussen 18 en 25 jaar, dan gaan het om indirecte discriminatie. Op het eerste zicht lijkt dit een neutrale handelswijze, maar in se benadeelt het toch een bepaalde persoon in vergelijking met anderen en kan dit niet gerechtvaardigd worden. De mensen die niet binnen die leeftijdscategorie vallen bij de vacature worden dus indirect gediscrimineerd.

Het aanzetten tot discriminatie wordt ten slotte ook als discriminatie beschouwd.

Arbeid

Het is verboden om iemand te discrimineren in het kader van de arbeidsbetrekkingen. De wet geldt op elk moment van het arbeidsproces: bij het plaatsen van de vacatures, tijdens het selectieproces, tijdens de uitvoering van het arbeidscontract of bij het einde van de professionele samenwerking.

Rechtvaardiging

Toch kan de werkgever in een aantal gevallen een verschillende behandeling rechtvaardigen met name wanneer het gaat om een wezenlijke en bepaalde beroepsvereiste of om een objectieve en redelijke rechtvaardiging op grond van de aard van de activiteit of van de omstandigheden waarin ze moet worden uitgevoerd.

Als twee havenarbeiders medisch ongeschikt verklaard werden voor een promotie, dan is dit onderscheid objectief gerechtvaardigd omdat de functie waarnaar zij wilden promoveren verhoogde waakzaamheid vereist, waarvoor een positieve voorafgaande gezondheidsbeoordeling verplicht was.

(kv) 

Meer info over Discriminatie

06/09/2016