Respectvol omgaan met remotie: een stap terug hoeft geen fiasco te zijn

remotie

Een mensenleven gaat niet altijd in stijgende lijn en dat hoeft ook niet. Voor carrières, die niet los staan van onze levenscontext, geldt hetzelfde. Is het erg om in een bepaalde fase van je loopbaan een stap achteruit te zetten? Niet als je organisatie dat proces goed begeleidt. En als je tijd krijgt om te verwerken wat je achterlaat.

“Remotie is allerminst een fait divers”, vindt chief human resources officer Luc De Donder van Van Marcke, gespecialiseerde groothandel in badkamers, keukens, verwarming, sanitair en installatie-materiaal. “De term ‘re-motie’ houdt in dat iemand opnieuw in beweging komt nadat hij of zij een stap terugzette in zijn loopbaan, gewild of ongewild. Als organisatie speel je een belangrijk rol in de goede afloop van dat proces. Je job en alles wat daarmee samenhangt achterlaten, is niet niets. Wie het meemaakt, gaat meestal door een fase van rouw.”

En rouwen vraagt tijd. “Na tal van gesprekken, begeleiding en coaching vroegen we een collega om een andere functie op te nemen. Het duurde zes maanden voor de betrokkene daar klaar mee was. Uit respect voor de prestaties en inspanningen, hebben we de betrokkene die tijd gegund. Ook als organisatie heb je daar baat bij. Iemand vragen om op een ander niveau te functioneren, betekent niet dat je die persoon en zijn ervaring uit de organisatie weg wilt.”

Nadenken over de consequenties

Naar aanleiding van een ingrijpende gebeurtenis – bijvoorbeeld een burn-out of ziekte van een familielid – groeit bij mensen soms het besef dat er nog iets anders in het leven bestaat dan werk alleen. De vraag naar een minder veeleisende job ligt dan voor de hand. “Toch is een stap achteruitzetten gemakkelijker gezegd dan gedaan”, vindt Luc De Donder.

“Als een medewerker zich met zo’n vraag tot ons richt, helpen we de persoon in kwestie om goed na te denken over mogelijke materiële en psychologische consequenties. Welke jobs komen voor jou in aanmerking? Hoe zal het voelen om geen beslissingen meer te nemen en louter uitvoerend te werken? Heb je erover nagedacht hoe je familie, vrienden, buren zullen reageren? Hoe zie je de overgangsfase? Zul je jouw vervanger bijstaan en voor hoelang? Welke opleidingen heb je zelf nodig in je nieuwe functie? Wat zijn je verwachtingen omtrent loon? Wat met de voordelen die aan je huidige job zijn verbonden en waarop je straks mogelijk geen aanspraak meer maakt?”

“Het is cruciaal om deze kwesties met de medewerker constructief en in alle openheid te bespreken en er tegelijk discreet over te zijn bij de rest van de organisatie. Wij geven mensen tijd en ruimte om alle facetten te overdenken zodat ze in eer en geweten een beslissing kunnen nemen. Managing expectations, heet dat. Praten over wat iemand wel en niet mag verwachten en die verwachtingen ook opvolgen: het creëert vertrouwen en zorgt ervoor dat iemand niet gedemotiveerd aan een nieuwe opdracht begint.”

Perspectief bieden

Managing expectations houdt ook in dat je bij remotie een realistisch perspectief biedt. “We vertrekken daarbij steeds van iemands sterke kanten. Om het toekomstig functioneren voor de betrokkene én het bedrijf waardevol te maken, moet de medewerker met zijn kwaliteiten en competenties het verschil weten te maken in de nieuwe job. Daarvoor moet je als werkgever dicht bij je mensen staan, hun sterke en minder sterke punten kennen. Het vraagt vervolgens tijd om de juiste match te vinden. Ook daarom gaan we bij remotie niet over één nacht ijs.”

Om je loopbaan duurzaam te maken, is ‘groeien tot in de hemel’ niet altijd nodig. Een stap terugzetten kan een verrijking zijn, kansen bieden om nieuwe dingen te leren en nieuwe facetten van jezelf te ontplooien. “Ook daar leggen we bij remotie de nadruk op.”

Vinger aan de pols houden

Na de functiewissel is het werk niet gedaan. “Als leidinggevende moet je durven te vragen hoe iemand zich in zijn nieuwe verantwoordelijkheden voelt.” Remotie is minder een taboe dan vroeger, maar wel nog vaak een heikel thema.

“Na de functiewissel het potje toedekken, is menselijk, maar geen goed idee. Volg de medewerkers goed op, vraag regelmatig hoe het met hen gaat, evalueer en vergeet daarbij niet naar hun emoties te polsen. Dat vraagt authentieke aandacht en tijd, maar als je meent dat mensen de belangrijkste troef in je organisatie zijn, dan is het gepast om in dit proces energie te steken. Meestal wordt dat ook geapprecieerd.”

Lees verder:

Leren signalen op te vangen 

In samenwerking met MARK Magazine
(ch) – Bron: MARK Magazine 

13/05/2016

  • 13 mei 2016