Het is geen geheim dat we vaak comorbiditeit zien tussen autisme en een brede variëteit aan eetproblemen. Enerzijds weten we dat evidence based behandelingen zoals Cognitieve Gedragstherapie, ook effectief zijn in het behandelen van eetproblemen bij kinderen/jongeren met autisme. Anderzijds leert de praktijk ons dat de toepassing van deze behandelvormen een ernstige aanpassing vraagt om voldoende slaagkans te hebben. Het is een dunne, fragiele grens bewandelen tussen op tempo en maat van de cliënt werken én voldoende doortastend, volhoudend en soms zelfs pushend te werk gaan. Hoe behoud je een sterke vertrouwensrelatie waarin iemand kan voelen dat die oké is zoals ie is? En kan je toch evenwichten, overlevingsmechanismen op die manier doorbreken dat de noodzaak tot verandering duidelijk wordt? Of is veranderen dan misschien toch niet nodig? Wanneer beslis je dat het "good enough" is zoals het nu gaat?  

 Gratis parkeren mogelijk op de parking van de hogeschool.