Waarom gewoon doen voor Sam de Bruyn moeilijk genoeg is

Beroepsgeheim Sam de Bruyn
‘Blijf jezelf, is het belangrijkste wat ik geleerd heb. Gewoon doen, is nochtans moeilijk’

“Blijf jezelf. Dat is het belangrijkste wat ik ooit geleerd heb. Het was de eerste les die we kregen van Peter Van de Veire op Studio Herman Teirlinck.

Alle studenten hadden hun vijf favoriete platen meegebracht. Die moesten we aan- en afkondigen. We deden allemaal ons best om mooie, poëtische teksten te brengen. ‘Doe normaal in plaats van er een show van te willen maken’, was Peter z’n commentaar. Gewoon doen, is nochtans moeilijk. Als radiomaker zit je in een totaal surreële situatie: voor een microfoon, met duizenden mensen die je kunnen horen. Probeer in dat besef maar je cool te bewaren. Zeker als je pas begint, is dat een hele opgave. Ik startte met Hit 50, deed daarna De Afrekening en werkte ook nog samen met Siska Schoeters, Tomas De Soete en Peter Van de Veire. Bij elk nieuw programma is het weer zoeken naar hoe je binnen die context jezelf kan blijven.

Het is heel confronterend om opnames van jezelf te beluisteren. Zeker die eerste maanden schaamde ik me soms als ik mezelf bezig hoorde. Toen ik samen met Siska presenteerde, zaten we bij momenten verschrikkelijk hard te giechelen. Gênant. Je mag gerust onnozel doen op de radio, maar je mag niet vergeten dat er thuis mensen naar je zitten te luisteren.

Saus

Op een kurkdroge manier presenteren, zou ik nooit kunnen. Daar zou ik mij heel slecht bij voelen. Je moet er mijn saus bijnemen. Wat ik doe, kan heel gekleurd zijn. Ik heb er moeite mee onpartijdig te zijn, je merkt heel goed wat ik al dan niet goed vind. Gelukkig is daar bij Studio Brussel ruimte voor. Daar staat tegenover dat onze luisteraars niet te beroerd zijn om zonder omwegen hun oordeel over jou te ventileren. De reacties kunnen soms fel zijn. Daar moet je als radiomaker mee om kunnen. Als ze mij uitschelden omwille van mijn muzieksmaak, vind ik dat niet erg. Maar als ze op de man spelen, kan het weleens pijn doen. Het is dan kwestie van het te kunnen plaatsen. Je moet je realiseren dat het om de mening van één persoon gaat.

Op dit moment bén ik Studio Brussel. Ik denk niet dat ik op een andere zender pas. In mijn programma Sound Of Sam heb ik één uur, tussen acht en negen, waarin het wat ernstiger mag. Ik vind het leuk om al eens dieper op iets in te gaan. Mensen verwachten luchtigheid van mij en ik geef ook toe dat ik een heel speelse mens ben, maar er zit echt wel méér in mij. Heel fijn is het om eens taboethema’s aan te snijden, zoals seks of winkeldiefstallen. Ik schrik er soms van hoeveel reacties we binnen krijgen over dat soort gevoelige onderwerpen. Dat is het mooie aan radio: mensen kunnen lucht geven aan hun gevoelens, zonder dat ze hun anonimiteit verliezen. Over seksuele problemen bijvoorbeeld durven vooral mannen nauwelijks te praten. Het is goed dat ze het op de radio toch eens kwijt kunnen. Anders zou het misschien wel eeuwig verzwegen blijven.”

(pvd) 

02/11/2010

  • 02 november 2010