Vrijwilliger Sam: ‘Ik offer hier zelfs verlof aan op’

Sam voedert een aapje in het Natuurhulpcentrum van Opglabbeek.

23 april 2009

Delen

Vrijwilliger Sam Steegen van Natuurhulp
Sam Steegen (25)

Job: douanedeclarant bij Brucargo

Vrijwilligerswerk: Natuurhulpcentrum Opglabbeek

Vergoeding: 0 euro

“Nog snel drink ik een kop koffie om tegen 9 uur te kunnen beginnen. Dan plots telefoon van de politie van Genk. Ze hebben een gewonde ree gevonden bij een mijntunnel in Waterschee, achter het voetbalveld. Samen met een medevrijwilliger ga ik er meteen op af. Als we aankomen is de politie er nog. Het dier laat zich makkelijk oppakken. Door mijn ervaring weet ik echter dat je hiermee moet uitkijken. Uiteindelijk overlijdt het dier aan zijn verwondingen.”

Gelukkig lopen niet alle interventies van het Natuurhulpcentrum zo dramatisch af. Er op tijd bij zijn, het dier verzorgen en na verloop van tijd weer vrijlaten in de natuur, dat is het doel. Ook voor Sam Steegen, die er al vier jaar vrijwilliger is. “Na mijn studies voor management assistant ben ik zes maanden naar Zuid-Amerika getrokken. Daar heb ik onder meer een maand vrijwilligerswerk gedaan in een wildlife rescue center in Bolivia. Thuisgekomen wou ik dat verder blijven doen. En zo ben ik in het Natuurhulpcentrum begonnen.”

Er kruipt heel wat tijd - en benzine - in, maar dat vindt Sam niet erg. “Ik woon bij mijn vader in Brussel, heb een vriendin in Voeren en trek in het weekend naar mijn moeder in Genk om in Opglabbeek vrijwilligerswerk te doen. Natuurlijk kijk ik wel uit dat ik hen allemaal op tijd en stond zie. Maar de vrijwilligers en medewerkers van het Natuurhulpcentrum zijn ondertussen ook vrienden geworden, mijn beste vriend zit er trouwens ook. Vandaar dat ik het nog zo lang mogelijk hoop vol te houden, al kan ik professioneel weinig met die ervaring aanvangen.”

‘Natuurlijk mag je niet al na de eerste maand een roofvogel vasthouden’

Eraan verdienen doet hij ook al niet, want een vergoeding zit er niet in. “Ik vind het gewoon leuk om met dieren te mogen werken. Nochtans heb ik zelf geen huisdier”, lacht Sam. “Zelfs tijdens mijn verlof ben ik nog op weekdagen afgekomen. Afspraak in het Natuurhulpcentrum is dat je minstens een halve dag per maand komt helpen. Ik ben er toch om de twee weken. Heb ik meer tijd, dan kom ik vaker.”

Dat engagement is echter niet voor elke vrijwilliger weggelegd. “Veel mensen komen en gaan. Elk jaar wordt een opleidingsweek georganiseerd voor nieuwe vrijwilligers. Daar komen zo’n twintigtal mensen op af, maar als we er al twee à drie gemotiveerde vrijwilligers aan overhouden is het veel.”

Geen gevaar

Wie hoopt vanaf de eerste dag dichtbij exotisch schoon als een leeuw of een wallaby te mogen staan, komt ook bedrogen uit. “Natuurlijk mag je na een maand nog geen roofvogel vasthouden. In Bolivia kon je wel meteen met een slingeraap of een poema aan de slag. Hier in het Natuurhulpcentrum pakken ze het professioneler aan, zodat je ook geen gevaar loopt. Beetje bij beetje laten ze je meer doen. Door mijn ervaring help ik niet alleen meer bij het voederen, maar ook soms bij het loslaten van de dieren. Ik mag na een revalidatie ook al eens helpen om een roofvogel uit zijn vliegkooi te halen.”

Na heel wat zorg en toewijding een dier vrijlaten, is telkens weer een bijzonder moment. “Als vrijwilliger maak je een klein stukje uit van het hele proces waardoor het dier weer in de natuur kan. Dat geeft mij de grootste voldoening.”

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.