Vrijwillig het leger in: ‘Mijn lief ziet het niet zitten’

In het militair hospitaal van Neder-Over-Heembeek organiseert het Belgisch leger bijna dagelijks selectieproeven voor militairen en toekomstige militairen. Sinds vorig jaar zijn daar kandidaten voor de Vrijwillige Militaire Inzet bij. Waarom kiezen zij voor het gecamoufleerde keurslijf? Is het de spanning? "Veel spannends gebeurt hier niet", waarschuwt majoor Didier Calmant. "Het enige wat je hier ziet, zijn jongens die zich uitkleden."

11 februari 2011

Delen

Leger
“Bij een tijdelijk probleem kan de dokter je voorlopig ongeschikt verklaren. Meestal gaat het om gaatjes in de tanden, sporen van marihuana in het bloed of een BMI onder de 20 of boven de 25” (Majoor Didier Calmant)

6.25u. Het is nog stikdonker wanneer ik me aanmeld bij de Dienst Onthaal en Oriëntatie vlak naast het militair hospitaal. In de wachtruimte – die nog het meest wegheeft van een grote kantine – zitten groepjes jongeren te lezen, voor zich uit te staren of op gedempte toon met elkaar te praten. Sommigen onder hen hebben op het domein de nacht doorgebracht, anderen komen net aan. Alle kandidaten staat een zware dag te wachten.              

Zoek de vrouw

Jaarlijks melden zich hier meer dan achtduizend gegadigden aan. Zij stellen zich kandidaat voor uiteenlopende functies en statuten binnen Defensie. Enkele jongeren zijn hier voor de ‘vrijwillige militaire inzet’ (EVMI), zoals de vrijwillige dienstplicht officieel heet. Vandaag komen ze onder meer te weten of ze daar medisch geschikt voor zijn.

In de hele zaal is er geen vrouw te bespeuren, behalve dan achter de balie. Niet zo vreemd als je bedenkt dat slechts 9 procent van het totale aantal kandidaten vrouwen zijn, verklaart majoor-stafbrevethouder Calmant. "Voor de vrijwillige legerdienst ligt dat percentage zelfs nog lager."

Als ‘synthese-officier’ van de sectie Wervingsbeleid is majoor Calmant perfect op de hoogte van het reilen en zeilen op een selectiedag bij Defensie. "Bijna iedere dag van het jaar vinden er hier selectieproeven plaats", legt hij uit, terwijl hij mij met grote stappen en zonder aarzeling wegwijs maakt in de lange, kale gangen van het hospitaal, hier en daar aanwijzigingen gevend aan personeel of verdwaalde kandidaten. Het gangenstelsel in dit gebouw zou in totaal meer dan acht kilometer lang zijn.

Klein Kasteeltje

Af en toe duikt een antiek meubel op, wat vreemd vloekt met het licht van de tl-buizen. De meubels zijn afkomstig uit het Klein Kasteeltje, het zestiende-eeuwse gebouw dat van 1951 tot 1985 dienst deed als kazerne voor het Centrum van Rekrutering en Selectie van het leger. Hier doorliep iedere dienstplichtige zijn ‘drie dagen’, waarbij hij medisch en psychisch werd gekeurd.

7u. In de onthaalruimte is de registratie van de vele kandidaten ondertussen begonnen. Enkele Nederlandstalige vrijwilligers hebben de nodige documenten al bij elkaar en zitten samen aan een tafel. Allemaal hopen ze op een goede afloop van deze dag. Waarom ze kiezen voor het leger? Voor de variatie, de opdrachten in het buitenland, voor de discipline ook.              

Twee meisjes

Bijna iedereen hier heeft wel een vader, nonkel, neef of vriend die bij Defensie werkt. "60 procent van de sollicitanten is hier op aanraden van kennissen of familieleden", weet majoor Calmant. Wie doorgaans minder tevreden is met de keuze van de jongens, is vrouwlief. Ken (21) uit Gent geeft het wat schoorvoetend toe. Zijn vader zit in het leger, zijn nonkel ook, en zelf heeft hij het altijd al gewild. Toch is hij al enkele jaren aan de slag als dakwerker. "Mijn vriendin ziet het niet zitten, maar ik heb de stap nu toch gezet."

7.30u. ‘Onze jongens’ krijgen een eerste briefing. Opgesteld in twee min of meer nette rijen horen ze nog eens wat hen de komende uren te wachten staat. In de groep zijn nu ook twee meisjes te bespeuren. Iedereen ontvangt een geel fluovestje dat hen herkenbaar maakt voor het personeel en moet voorkomen dat er iemand verloren loopt. De twee rijen zetten zich in beweging en worden langs gangen en traphallen geleid. Om het zekere voor het onzekere te nemen zijn er op de vloeren pijltjes aangebracht.              

Potje plassen

Aan weerszijden van de brede gang waar de groep halt houdt, bevinden zich de zeven medische posten die de kandidaten moeten doorlopen. Mannen en vrouwen worden onderworpen aan dezelfde onderzoeken, waaronder een urinetest, een drugstest, een radiografisch onderzoek van de wervelkolom, een oogonderzoek en een controle van het gebit.

"Wie een probleem heeft met zijn rug, heeft eigenlijk niet veel kans om militair te worden", legt majoor Calmant uit. "Je wordt dan vaak definitief ongeschikt verklaart. Bij een tijdelijk probleem kan de dokter je voorlopig ongeschikt verklaren. Meestal gaat het om gaatjes in de tanden, sporen van druggebruik in het bloed of een BMI onder de 20 of boven de 25. In dat geval mag je drie maanden later nog eens terugkomen om opnieuw onderzocht te worden, nadat je bij de tandarts bent geweest of stevig bent afgevallen."

Over het algemeen valt een derde van de kandidaten af bij de medische controle. De helft daarvan is definitief medisch ongeschikt.

Iedereen geslaagd!

10.30u. De eerste kandidaten voor de fysieke proeven melden zich aan. Zij hebben zonet te horen gekregen dat ze medisch geschikt zijn om militair te worden. Tot de sportproeven behoren sit-ups (zo veel mogelijk in één minuut) en push-ups (zo vaak mogelijk pompen in één minuut). Daarna volgt een looptest op de loopband. Om de dertig seconden wordt de snelheid een beetje opgedreven. Hoe langer je volhoudt, hoe hoger je score. Kandidaten die solliciteren voor beroepsmilitair, moeten in praktijk doorgaans minstens een 16 of een 17 op 20 halen om geselecteerd te worden. Voor de vrijwillige militaire inzet volstaat een 10.              

Van het eerste groepje slaagt alvast iedereen voor de fysieke test. Slechts twee jongens bereiken de maximale snelheid van 14,4 km/u. "De beste kandidaten kan je er eigenlijk ’s morgens al uitpikken", vertrouwt majoor Calmant me toe. "Ze zijn al maanden bezig met deze dag. Ze gaan er echt voor."

De jongens haasten zich ondertussen naar de douche. Zo meteen wacht hen een verdiende boterhammenlunch in de cafetaria.

Dertien weken internaat

13u. Na de lunchpauze volgt een eerste uitgebreide briefing. Een uur lang krijgen de kandidaten algemene informatie voorgeschoteld over Defensie en over de opleiding die hen te wachten staat wanneer ze slagen. En dat is nodig ook, weet majoor Calmant, want veel jongeren blijken behoorlijk onwetend over wat een leven als soldaat eigenlijk betekent.              

"Kandidaten informeren zich vaak via de website. Dat is zeker niet slecht, maar het volstaat eigenlijk niet om een goed beeld te krijgen van de job. We zijn ook afgestapt van het idee dat we het werken bij Defensie zo aantrekkelijk mogelijk moeten voorstellen. We willen in de eerste plaats dat kandidaten een realistisch beeld hebben van hun toekomstige job."

En realistisch, dat wil zeggen dat ze moeten weten wat het is om dertien weken op internaat te zitten, ver van familie, vrienden of lief. Calmant: "We willen dat jongeren bewúst kiezen voor een job bij Defensie. Ze moeten alle voor- en nadelen afwegen. Het is ook niet evident om thuis een vrouw te hebben en twee kleine kinderen en ondertussen zelf maandenlang in Afghanistan te zitten."

Niet spieken, aub

14u. Tijd voor de psychologische test, die plaatsvindt in een computerlokaal. Tussen de computers staan schotten die het spieken moeten verhinderen. De kandidaten krijgen meer dan 400 stellingen voorgeschoteld, die ze moeten beoordelen als ‘waar’ of ‘onwaar’. ‘Ik beschouw mijn vader als de ideale man.’ ‘Ik vind het belangrijk om succesvol te zijn.’ ‘Ik maak graag indruk op anderen.’              

Majoor Calmant benadrukt dat er bij deze test geen foute antwoorden bestaan. "De kandidaten moeten gewoon eerlijk zijn wanneer ze de vragen beantwoorden. Er wordt vooral gekeken naar de combinatie van je antwoorden. Extremen zijn nooit goed. Je hebt een evenwichtige persoonlijkheid nodig om goed te kunnen functioneren binnen het leger."

Afvalrace

Na de psychologische test volgt een intelligentietest. Opnieuw aan een computer leggen de kandidaten proeven af die hen testen op getalvaardigheid, ruimtelijke oriëntatie, geheugen en redeneren. De kandidaten die ook na deze test nog niet ongeschikt zijn verklaard, mogen zich opmaken voor een persoonlijk oriëntatiegesprek.

18u. De afvalrace zit erop voor vandaag. Wie nog overblijft, wordt volgende week verwacht voor een uitgebreider interview. Daarbij zullen zowel de gezinssituatie van de kandidaten als hun studieresultaten, financiële toestand en ambities voor de toekomst besproken worden. Een psycholoog stelt daarna een profiel op dat toelaat om een score toe te kennen. Maar zo ver is het nog niet. Na een lange en vermoeiende dag mogen de kandidaten nu eerst naar huis voor wat rust.              

(mo) – Foto’s: (kb)              

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.