De droomjob van ...

Stijn Meuris: Cineast

Stijn Meuris
"Ik broed al jaren op een script" (Stijn Meuris, muzikant/regisseur)

Iedereen kent Stijn Meuris als zanger van Noordkaap, Monza en Meuris. Maar Stijn is ook actief als regisseur. Zijn ultieme droom? Ooit een film maken.

Onlangs was ik op vakantie in het Canadese Vancouver. Toevallig passeerde ik een filmset. Ik heb er minstens een halfuur als een puber naar staan gapen. Filmsets hebben me altijd al gefascineerd. Toen ik mijn legerdienst deed, had ik het geluk een kleine rol te krijgen in Blueberry Hill van Robbe De Hert. Later overkwam me dat nog enkele keren, hoewel ik nooit acteerambities heb gekoesterd.

Telkens is het alsof je op een soort eiland terecht komt. Er hangt steevast een magische sfeer op zo'n set. Erik Van Looy mag dan wel eens klagen over het harde leven van een cineast - zeker als je het in Amerika wil proberen -, mij lijkt het een romantisch beroep.

Kruispunt van disciplines

Omdat Noordkaap en Monza clips nodig hadden en de middelen beperkt waren, kwam ik op het idee om die zelf te maken. De manier waarop ik dat deed, viel blijkbaar op want nadien kreeg ik aanbiedingen om voor tv en reclame te regisseren. Nochtans heb ik daar geen opleiding voor gevolgd. Elke dag leer ik nog bij. Ik schep enorm veel plezier in dat tv-werk, maar in het licht van de grote kunst die film is, blijft het toch een beetje ersatz.

Cineast is de ultieme job. Omdat het een kruispunt is van verschillende disciplines. Je moet uiteraard de techniek van het regisseren beheersen, maar ook iets van belichting weten, een script kunnen lezen, voeling met muziek hebben en je in het promotiecircus kunnen smijten wanneer je film uitkomt. Al zijn al die disciplines me niet vreemd, voorlopig is 'ooit iets met film doen' een vaag idee. Waarschijnlijk zoals iemand die in provinciale voetbalt er toch van droomt om ooit een belangrijk doelpunt te maken op een WK.

Ik ben al jaren op een script aan het broeden, maar het is de vraag of er daadwerkelijk een film van komt. Stel dat ik ooit die kans krijg, dan investeer ik daar graag twee jaar van mijn leven in. Het zou echt de eerste keer zijn dat deze onrustige ziel zich honderd procent op iets kan focussen. Probleem is dat ik geen zin heb om anderhalf jaar te onderhandelen over de financiën. Dat is absoluut niet mijn ding.

(pvd)

22/10/2012

  • 22 oktober 2012