De droomjob van ...

Nic Balthazar: Topsporter

Nic Balthazar
"Het vergt moed om op je smoel te laten slaan" (Nic Balthazar, presentator/regisseur)

Hoewel hij naar eigen zeggen geen competitiebeest is, droomt Nic Balthazar van een job als topsporter. 'Dat lijkt me een fijn leven, niet?'

Ik heb verschrikkelijk veel sporten geprobeerd: turnen, zwemmen, judo, tennis, voetbal, volleybal, basketbal, handbal, fietsen, surfen ... Telkens kreeg ik hetzelfde commentaar: "Jij kan een goeie worden". Ik was altijd vrij snel mee, maar helaas bleef het daar bij. Ik was te weinig competitiebeest. Want de beste zijn: daar draait het uiteindelijk om. En dat is nog meer een kwestie van transpiratie dan van talent. Ik vrees dat ik beide miste om het ver te schoppen. Op zwemwedstrijden haalde ik tragere tijden dan op training. Nervositeit nekte mij. Door mijn enthousiasme maakte ik domme fouten.

Op mijn 18de vond ik dan toch eindelijk mijn ultieme sport: rugby. Het is tegelijk een vecht- en een balsport, en je moet er ook een zeker atletisch vermogen voor hebben. Je hebt explosiviteit én uithouding nodig. Een rugbyspeler moet dus all-round zijn: echt iets voor mij. Ik heb die sport 13 jaar lang met wisselend succes beoefend. Tot een schouderblessure, opgelopen met een motorongeluk, er een einde aan maakte.

Dik betaald

Een tijdlang vond ik in boksen dezelfde opwinding terug. Rugby en boksen zijn allebei even gewelddadig als sportief. Die twee sporten zijn een uitdaging voor lichaam en ziel. Het komt erop aan je angsten te overwinnen. Het vergt moed om op je smoel te laten slaan of om een beer van 120 kilo, die in volle sprint op je af komt lopen, te tackelen.

Ik was in het beste geval een goede middenmoter. Nooit zou ik van de sport hebben kunnen leven. Toch lijkt topsporter me nog altijd een droomjob. "De beste film kan het nooit halen van de heroïek van een sportwedstrijd", merkte regisseur Stanley Kubrick ooit raak op.

Die jongens en meisjes hebben een fijn leven, toch? Zo'n voetballer traint gemiddeld vier uur per dag, wordt constant in de watten gelegd en dik betaald. Ik begrijp niet dat ze er dan toch in slagen zo weinig met hun leven te doen. In hun plaats zou ik die zee van tijd aanwenden om veel boeken te lezen en veel van de wereld te zien. Alle deuren gaan wijd open voor topsporters. Ik zou daar schaamteloos gebruik van maken.

(pvd)

22/10/2012

  • 22 oktober 2012