Jobhoppers zijn geen helden

“De jobhopper vertrekt niet alleen snel, hij vertrekt té snel. Het werk is nog niet af” (Jan Denys, arbeidsmarktdeskundige Randstad en auteur van ‘Free to work’ en ‘Uw werk, uw merk’)

Nog niet zolang geleden schreef een Gentse hoogleraar in een opiniestuk in de Jobat krant dat in onze hedendaagse 'neoliberale maatschappij' jobhoppers een heldenstatus hebben. Meer nog, wie langer dan vijf jaar in een bedrijf werkt, zou als een loser worden gezien, omdat hij ‘blijft zitten’. ‘Dit klopt helemaal niet’, aldus arbeidsmarktdeskundige Jan Denys …

’Jobhoppers worden in onze maatschappij helemaal niet als helden gezien. Ze hebben net een eerder negatief maatschappelijk imago. Eind vorige eeuw was er een korte periode waarin jobhoppen hip leek, maar die ligt intussen al een tijdje achter ons’, verklaart Denys.

'Dit bleek nogmaals uit de vele reacties op het ontslag van voormalig bondscoach Georges Leekens. Ontslag? Jawel, Leekens ontsloeg zijn werkgever. Leekens kreeg het etiket jobhopper opgeplakt en dat was duidelijk niet als compliment bedoeld.'

Niet goed gedefinieerd

'Het probleem met het begrip jobhoppen is dat het niet goed is gedefinieerd en ook in zeer uiteenlopende definities wordt gebruikt. Vorige week had de Jobat krant het over jobhoppende 55-plussers. Het bewuste artikel ging over werkloze 55-plussers die moeizaam op zoek waren naar een baan. Niet echt een goed voorbeeld van jobhoppen natuurlijk.'

'We hebben het over jobhoppen als individuen gemiddeld na twee jaar veranderen van werkgever. Jobhoppers nemen ook zelf de beslissing om van werk te veranderen. We denken echter niet dat de relatief korte termijn van de arbeidsrelatie de hoofdreden is van het eerder negatief imago van de jobhopper.'

Opportunist

'Indien dit het probleem zou zijn, zou de bedrijfswereld geen gebruik maken van tijdelijke contracten die zelden langer dan een jaar duren. Bovenop de korte duur komt het onverwachte van de beslissing om andere oorden op te zoeken. De jobhopper vertrekt niet alleen snel, hij vertrekt té snel. Het werk is nog niet af. Daardoor krijgt de jobhopper het aureool van onbetrouwbaar en opportunist opgekleefd. Het is niet toevallig dat Georges Leekens in zijn verweer aangaf dat zijn werk er bij de Rode Duivels voor 90 procent op zat.'

'De vraag dringt zich tenslotte op waarom er wel heisa wordt gemaakt over een trainer die zelf vroegtijdig vertrekt maar veel minder als de club of de voetbalbond de samenwerking vroegtijdig beëindigd. Het laatste komt nochtans veel vaker voor. En dan zwijgen we nog over de voetbalprofs die bijna per definitie vroeger vertrekken dan contractueel afgesproken.'

George Leekens

'Zowel bij de clubs als bij de publieke opinie is hier sprake van twee maten en twee gewichten. Het unieke van de loopbaan van Georges Leekens is niet zozeer dat hij 20 werkgevers heeft gekend in 28 jaar maar dat hij bij bij het veranderen van werk in de meerderheid van de gevallen zelf de beslissing heeft genomen.'

(jd) 

Meer info over Jobhoppen

25/05/2012