Dossier K: een vergiftigd geschenk?

Op 9 december komt ‘Dossier K’ in de zalen, het langverwachte vervolg op de kaskraker ‘De Zaak Alzheimer’. Verheyen maakt daarmee af waar Van Looy aan begon, maar niet zonder slag of stoot.

26 november 2009

Delen

De laatste draaidag zit erop. Ben je in een zwart gat gevallen?

Na mijn eerste film ‘Boys’ in 1991 heb ik dat wel meegemaakt. Ik had daar met 40 mensen aan gewerkt die ik allemaal graag zag en plots was dat gedaan. Ik heb toen echt de blues gehad. Ik heb zelfs naar mijn ouders gebeld of ik een paar dagen thuis kon komen slapen. Intussen vermijd ik zo’n dip door al met een volgend project bezig te zijn. Ik ben nu al bezig met de preproductie van ‘Zot van A’, die ik in februari begin te draaien. Ik zit met mijn gedachten dus bij twee films, wat misschien wat schizofreen is. Maar het is niet goed te lang bij een film te blijven hangen.

Eigenlijk zou Erik Van Looy, die ‘De Zaak Alzheimer’ regisseerde, deze film draaien. Hoe zijn ze bij jou uitgekomen?

Na ‘Los’ zou ik meteen aan ‘Zot van A’ beginnen. Erik was ook al een hele tijd aan het script van ‘Dossier K’ aan het schrijven. Maar Woestijnvis (productiehuis van tv-quiz ‘De Slimste Mens’, red.) zag zijn goudhaantje niet graag voor een jaar of meer vertrekken. They made him an offer he couldn’t refuse. Erik heeft dan producent Peter Bouckaert van Eyeworks ingelicht, die uiteraard wat gevloekt heeft. Nu ik had net met Peter ‘Vermist’ en ‘Los’ gedraaid. En die samenwerking was heel prettig. Toen Peter mij belde, wist ik wat er aan de hand was. Niet dat het meteen zeker was dat ik de job zou krijgen. Peter overwoog nog drie andere regisseurs. De tijd dat er enkel Erik Van Looy en mezelf waren, is voorbij. Er zijn intussen een hoop succesvolle regisseurs, en dus ook concurrenten, bijgekomen.

Heb je meteen toegezegd? ‘De Zaak Alzheimer’ lokte 750.000 bezoekers. Dat brengt toch druk met zich mee.

Ik wou toch eerst het scenario bekijken. Iets maken waar ik geen affiniteit mee heb, zoals een musical, kan ik niet. Mijn volgende bedenking was: is het geen vergiftigd geschenk? Ik moest iets maken dat de vergelijking met ‘De Zaak Alzheimer’ kan doorstaan. De derde, heel belangrijke, vraag was: hoeveel mag deze film kosten (lacht)? Je moet daar niet hypocriet over doen. Een schrijver heeft genoeg aan een laptop, een regisseur heeft een veel groter arsenaal nodig. Maar er bleken middelen te zijn. Je krijgt ook niet elke dag zo’n hapklaar project aangeboden. Meestal moet je als regisseur jaren lopen leuren. Omdat er veel meer pro’s dan contra’s waren, heb ik vrij snel toegezegd. Ik heb er trouwens ook alle vertrouwen in dat ‘Dossier K’ het goed zal doen.

Hoe was het op de set? Ik heb gehoord dat het je bloed, zweet en tranen heeft gekost.

Dat is zo. Voor mij is dit de grootste film die ik ooit gemaakt heb in termen van financiële middelen, logistiek en al wat daar bij komt kijken. En dat is veel. Er zit een car crash in, schietpartijen, locaties in de Spaanse bergen ... Er waren bij wijze van spreken bijna NAVO-manoeuvers voor nodig. De eerste draaidag was in een klein dorpje in de Pyreneeën. Een ploeg van tien man was alleen maar bezig met wanneer welke acteurs werden ingevlogen uit België, Albanië en Kosovo. Daarnaast waren er belichters uit Frankrijk, een Spaanse productiegroep en twee helikopters. Zeer Hollywood-achtig. Dat is kicken, maar heeft wel consequenties voor de manier waarop je draait. Als een personage bijvoorbeeld een sms’je krijgt, moet je een shot maken van dat berichtje. Normaal gezien is dat snel geklaard. Maar nu zat ik met een heel leger te werken en nam zo’n shot twee uur in beslag. Niets was simpel.

Was het anders draaien dan bij je vorige films?

Het was zeer zwaar. We hebben ook pech gehad met het weer, waardoor we soms wat moesten improviseren. Dat is veel moeilijker met een ploeg van 50 man dan met een van 15 man. Ik heb serieus op mijn tanden moeten bijten. Bij vorige films was het regisseren altijd heel plezant. Dat was bij ‘Dossier K’ niet altijd zo, moet ik toegeven. Al zullen de kijkers dat niet merken. Meestal vind ik een film mogen draaien een cadeau. Ik verwacht ook dat iedereen die op de set staat even enthousiast is en het niet alleen doet voor het geld, wat trouwens niet veel voorstelt. Ik doe er alles aan om een sfeer van kameraadschap te creëren. Maar door de druk was ik op de set van ‘Dossier K’ niet altijd even genietbaar. Af en toe sneerde ik of maakte ik cynische opmerkingen. Daar ben ik zelf van geschrokken. Bij de volgende film hoop ik toch weer op dat scoutsgevoel (lacht).

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.