Discriminatie in de uitzendsector: 'Ook allochtonen maken fouten'

Hubert Vanhoe
"De voorbije zes jaar hebben we van vijf klanten afscheid genomen, omdat ze discrimineerden" (Hubert Vanhoe, vicepresident USG People Belgium)

Ja, er wordt gediscrimineerd op de arbeidsmarkt en neen, dat valt niet goed te praten. Maar hoe komt dat? Dat werkgevers geboren racisten zijn, weigeren Hubert Vanhoe, vicepresident van USG People, en Jan Denys, arbeidsmarktexpert bij Randstad, te geloven. "Discriminatie is al te vaak het gevolg van negatieve ervaringen. We beseffen dat het geen populaire boodschap is, maar de allochtone gemeenschap moet ook voor eigen deur vegen."

‘Wie niet horen wil, moet voelen’, ‘de sector heeft zijn kans gehad’, ‘de straffeloosheid moet doorbroken worden’. Zowel het Minderhedenforum, de interculturele beweging KifKif als het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding (CGKR) waren vastbesloten om spijkers met koppen te slaan na de één-reportage over discriminatie in de uitzendsector.

‘En nu even geen allochtonen meer’

Ook Hubert Vanhoe, vicepresident van de uitzendgroep USG People Belgium, was onder de indruk van de uitzending. "Mijn eerste reactie? Plaatsvervangende schaamte. Als wij een beleid uitstippelen, is het de bedoeling dat iedereen zich daaraan houdt. Blijkbaar gebeurde dat niet. Aan ons om het nog scherper te stellen en onze medewerkers duidelijk te maken dat er geen keuze is."

Al vindt Vanhoe het te makkelijk om alle schuld in de schoenen van de consulent te schuiven. "Een deel van de verantwoordelijkheid ligt bij ons, het management. Maar, en daar wringt het schoentje, ook bij de allochtone gemeenschap. De attitude op de werkvloer moet veranderen. Samenklitten, enkel de eigen taal spreken zodat de ploegleider niet begrijpt wat er gezegd wordt, zijn niet de juiste signalen. ‘Ze komen voor mijn bureau staan, lachen me uit en ik weet niet waar ze het over hebben’, vertelde een hr-manager me onlangs. Goed, dan krijg je reacties als: ‘En nu even geen allochtonen meer’. Zelfs bedrijven die graag met allochtonen werken, gaan nu op de rem staan."

Allochtonen zijn deels zelf verantwoordelijk

"Het is niet mijn bedoeling om alle allochtonen over dezelfde kam te scheren, wel om te wijzen op iets wat blijkbaar niet gezegd mag worden of wat anderen niet durven uitspreken: allochtonen zijn deels zelf verantwoordelijk voor het falen van hun integratie op de werkvloer."

Ook Jan Denys, arbeidsmarktexpert bij Randstad, hoedt zich voor te sterke veralgemeningen. "Integratie vergt inspanningen van alle partijen, en dat gevoel leeft niet altijd. Vaak is het een kwestie van management. Waarom scoort Colruyt goed op diversiteit? Omdat het duidelijke eisen stelt. Het bedrijf legt een lijn, wie erover stapt wordt bestraft. Voor stelen is er bijvoorbeeld een quasi zero tolerance."

Probleem van iedereen

Op dat vlak kunnen we nog veel leren, stelt Denys vast, want over het algemeen verloopt integratie moeilijker dan verwacht. "We hebben te lang gedacht dat allochtonen binnen de bedrijfsmuren krijgen dé oplossing was. Daarna zou iedereen elkaar wel vinden. Zo simpel is het dus niet. En het klopt dat bedrijven waar veel allochtonen werken, tot de helft en meer, nu op zoek gaan naar meer evenwicht. Ondernemers zeggen: ‘Meer kunnen we niet doen, we hebben ons best gedaan’. Maar daarmee zijn de problemen op de werkvloer nog niet opgelost."

Die oplossing heeft Vanhoe niet. "In alle eerlijkheid: ik weet het niet. Nederlands spreken op de werkvloer, rekening houden met de normen die gelden in een bedrijf, discipline tonen ... kunnen een begin zijn. Net zoals dit bespreekbaar maken, anders vinden we de oplossingen nooit."

Ook Denys heeft geen pasklaar antwoord. "Ten eerste moet voor iedereen duidelijk zijn dat dit een gezamenlijk probleem is. Discriminatie is slechts één uiting van de gehele achterstelling van allochtonen op de arbeidsmarkt. Zondebokverhalen en slachtofferdenken dienen in deze tot niets. Je kan moeilijk van een uitzendconsulent verwachten dat die de problemen op de werkvloer oplost. En ook allochtonen moeten hun verantwoordelijkheid nemen."

Verschil in cultuur

Niet alleen socio-economische redenen zoals gebrek aan scholing bemoeilijken de integratie van allochtonen op de werkvloer. Denys ziet ook een grote culturele oorzaak. "Sommige allochtonenverenigingen weigeren de problemen in een culturele context te plaatsen. Zij wijten alles aan de sociaal-economische positie van de allochtoon. Ik ben het daar honderd procent mee oneens. Er spelen wel degelijk culturele elementen. Voor Marokkaanse en Turkse mannen is het bijvoorbeeld niet evident om leiding te krijgen van een vrouw."

"En dat is toch een vorm van emancipatie waarvoor gevochten is. We kunnen de klok toch niet terugdraaien om hen daarin tegemoet te komen", meent Vanhoe.

(wv) 

Meer info over Waarom vind ik moeilijk een job? , Discriminatie , Interim

12/02/2013