Flip Kowlier: Schrijnwerker

Flip Kowlier als schrijnwerker aan de slag.

Muzikant Flip Kowlier zingt in ongepolijst West-Vlaams. Toch vergt zijn droomjob heel wat schaafwerk. Schrijnwerker is dan ook zowat de tegenpool van zijn huidige job.

Ik heb een voorliefde voor hout. Misschien omdat ik in mijn jeugd zoveel in en rond bomen heb gespeeld? Houten woningen, zoals je die in Scandinavië aantreft, hebben iets warms. Een soort van gezelligheid. Mocht ik ooit zelf een huis neerzetten, ik zou om te beginnen al zeker kiezen voor een houten skeletbouw.

“Een meubel moet je tot in de perfectie polijsten, maar in de muziek is dat niet zo interessant.”

Dan is metaal toch wel veel kouder. Daar moest ik vaak mee aan de slag tijdens mijn technische opleiding mechanische vormgeving. Dat materiaal ligt me duidelijk veel minder. Metaal is moeilijker te bewerken. Om hout te schaven of te lijmen, heb je niet veel gereedschap nodig. Als je metaal wil frezen daarentegen, sta je nergens zonder grote machines. Een niet onbelangrijk gegeven want als ik schrijnwerker zou willen worden, dan doe ik dat in de eerste plaats voor mezelf. Lijkt me een leuke manier om je eigen leven te verbeteren.

Van die technische scholing heb ik zeker geen spijt. Ik heb er een zeker inzicht aan overgehouden dat me van pas komt als ik nu bijvoorbeeld een ruimte wil herinrichten. Ik had alleen beter moeten nadenken over de specifieke richting. Houtbewerking had veel beter bij me gepast.

Een keukenkast in elkaar kunnen timmeren, lijkt me heel amusant. Van een liedje weet je nooit op voorhand of het gaat werken. Om een meubel te beoordelen, heb je meer objectieve criteria. Uiteraard kan je over de esthetiek discussiëren, maar of een tafel al dan niet stevig is, daar kan iedereen het over eens worden.

In de praktijk knutsel ik maar zelden iets in elkaar. Misschien heb ik er dan toch niet genoeg talent voor? Ik mis vooral de zin om dingen af te werken. Als ik heel fijn werk moet doen, word ik nerveus. Een meubel moet je tot in de perfectie polijsten, maar in de muziek is dat niet zo interessant. Daar kan het onaffe net zijn charme hebben. Het is in de productie van muziek niet altijd nodig om heel ver te gaan. Zo lang de basis, de melodie en de stem, maar in orde is. Als je een tafel maakt, kan je je die nonchalance niet permitteren. Als ze slechts drie poten heeft, is het een gedrocht.

25/06/2009

  • 25 juni 2009