Cursisten zorgkundige getuigen: ‘Zorgen voor mensen is je kunnen inleven’

In de opleiding tot zorgkundige aan CVO VTI Leuven zitten volwassenen met een heel verschillende achtergrond. Sommige cursisten willen hun leven een nieuwe wending geven, voor anderen is het beroep van zorgkundige een manier om mensen te helpen. Jobat sprak met twee van hen.

Ingrid Mannaerts werkte in de informaticasector maar verloor door omstandigheden haar baan. Dat was voor haar de aanleiding om na te denken wat ze eigenlijk wou doen. Omdat ze een zwak heeft voor oudere mensen, koos ze voor de opleiding tot zorgkundige. Ze zit momenteel in het tweede semester.

"De combinatie van theorie en stages spreekt mij enorm aan", zegt Ingrid. "Je hebt ook veel vrijheid: je bepaalt je uren zelf in overleg met de stage-instelling. Normaal is de stage op donderdag en vrijdag, maar je kunt in het weekend stage doen als je dat zelf wilt. Het is meestal ook geen probleem als je eens een dag niet kunt, zolang je maar aan het vereiste aantal uren komt." Via de stages leer je de verschillende mogelijke werkplekken beter kennen. Ingrid werkte al in de thuiszorg, in een ziekenhuis en in de psychiatrie. "Ik weet nog niet waar ik het liefst zou terechtkomen. Voor ik begon dacht ik dat thuiszorg iets voor mij zou zijn, maar dat is eigenlijk het minst goed meegevallen."

Om in de zorgsector te werken, moet je je volgens Ingrid vooral goed kunnen inleven in andere mensen. "Als iemand eens moeilijk doet, mag je dat niet persoonlijk nemen. Bewoners van een rusthuis kunnen niet zomaar gaan fietsen of wandelen wanneer ze dat willen, en hun lichaam wil niet mee. Je moet daar begrip voor hebben en daarmee kunnen omgaan." Het persoonlijk contact vindt Ingrid het waardevolste aan werken in de zorgsector. "In een woonzorgcentrum was een mevrouw van 92 die het heel moeilijk had; ze had eigenlijk genoeg van het leven. Ik heb lang met haar gepraat, en op het einde hebben we mekaar een dikke knuffel gegeven. Zoiets maak je niet mee in de informatica."

Leren in de praktijk

Rosanna Simiong komt uit Suriname. In haar gezin was ze verantwoordelijk voor de zorg voor haar jonge broer, die sinds zijn zesde verlamd was. Toen ze in België kwam wonen, wou ze in de zorgsector werken. Ze moest een toelatingsproef doen, maar de eerste keer was ze niet geslaagd. "Op mijn verjaardag kreeg ik te horen dat ik niet geslaagd was. Dat kwam hard aan, maar de tweede keer dat ik de proef deed, was ik wel geslaagd."

Na het behalen van het certificaat 'logistiek assistent' ging Rosanna werken, maar ze vond die functie te beperkt. "Als logistiek assistent zijn er veel zorgzaken die je niet mag uitvoeren omdat je er niet voor opgeleid bent. Dat wou ik niet de rest van mijn leven doen, en daarom studeer ik nu voor zorgkundige."

Rosanna vindt de stages bijzonder waardevol. "Wat je leert in de theorie, kun je meteen inoefenen. Tegelijk zie je hoe ze in verschillende instellingen werken." Rosanna werkt nu aan haar eindwerk. Daarvoor krijgt ze leerondersteuning van het Centrum voor Basiseducatie Open School. "Ik spreek wel goed Nederlands, maar ze helpen me door bijvoorbeeld mijn zinsbouw na te kijken", legt ze uit.

Het liefst zou Rosanna in een rusthuis gaan werken. "De sfeer daar ligt mij beter. In de thuiszorg ben je alleen bij de persoon waar je aan huis komt, dat ligt mij minder. In een rusthuis werk je tussen de mensen."

(wv)

Meer info over Welke job past bij mij? , Opleidingen , Gezondheidszorg , Diploma's , Jobs met toekomst

27/11/2015