Koffieoorlog

De wiskundige Paul Erdos publiceerde meer artikelen dan welke vakgenoot dan ook. Bij zijn overlijden stond de teller boven de 1.500. Een flinke wetenschapper heeft een paar publicaties per werkzaam jaar op zijn naam staan. Behalve genialiteit had de Hongaar nog een andere motor: cafeïne. Over hem werd dan ook gezegd dat hij een machine was die koffie omzette in stellingen.

30 juni 2011

Delen

Thomas Blondeau
Thomas Blondeau werkt voor het Leids Universitair weekblad Mare. Vorig jaar verscheen zijn tweede roman Donderhart.

Journalisten transformeren een bakje troost dan weer in inkt. Een beetje scribent schrijft namelijk een paar artikelen per week. Toegegeven, de inzichten in het doorsnee nieuwsbericht zijn minder opzienbarend dan Erdos’ verrichtingen. Maar die gebruikte er ook nog eens amfetaminen bij. En op zijn derde levensjaar kon hij al uitrekenen hoeveel seconden een mens leefde. Een werkvloer zonder koffie is een nog groter drama dan een café zonder bier. Tel daarbij op dat ik in Nederland werk, het land van de gulzigste koffiedrinkers ter wereld en ik kom tot de conclusie dat ik ook geniaal ben. Althans was betreft mijn inname.

Helaas is er op kantoor een koffieoorlog uitgebroken tussen de rekkelijken en de preciezen. Of tussen de tevredenen en de snobs, zo u wil. Mijn kamergenoot en ik behoren tot de laatste groep. Toen de zilveren capsules van Nespresso ons leven binnenschoten, verknalde dat voorgoed onze tong. Omdat we thuis aan het espresso-infuus lagen, werden de thermosemmers bocht op kantoor ondrinkbaar. Onze vormgeefster verzekerde haar contractverlenging door ons een glimmend espressoapparaat cadeau te doen. Goed, één kopje kost evenveel als een kan filterkoffie maar de declaratiebonnetjes verdwenen geruisloos in de bureaucratiemolen.

Een paar maanden na de komst van het blinkende monster moesten we ons zelfstandig gebouw afstaan om met andere afdelingen samen te gaan zitten. Ons koffiekransje werd bruut verbroken. Op kamer mochten we niet langer waterkokers en dergelijke hebben. Reden? Brandgevaar. Veiligheid is het panacee om iedere werkplek te ontdoen van alles wat het leven aangenaam maakt. Planten verspreiden schimmels, tapijten zijn slecht voor de luchtwegen, radio’s elektrocuteren je, aquaria pompen legionella rond en al de rest vliegt spontaan in de fik of blokkeert de vluchtwegen. Hoe we ooit levend ons huis uitkomen; het is een godswonder.

Een week hebben we het volgehouden op de automatenkoffie. Het smaakte alsof het onderhoudspersoneel een foutje had gemaakt bij het vervangen van de printercartridges. Dan nog liever het risico op derdegraadsbrandwonden door ontploffende huisraad. Het apparaat werd weer aangesloten. Het werd ons duidelijk gemaakt dat dat toch echt niet de bedoeling was. Even overwogen we het ding te verstoppen. Maar dat was beneden ons waardigheid. De vijand ging over op een economische boycot: de capsules werden niet langer vergoed. We hielden de eer aan onszelf en trokken onze portefeuille.

Toen ging de kwestie naar de Verenigde Naties. Het onderwerp ‘brandgevaarlijke apparaten’ staat nu op de agenda van de personeelsraad. Vanachter de linies houd ik u op de hoogte.

(tb)   

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.