Kantoorporno

U leest wel eens een boek. Vermoedelijk werkt u of wil u werken op een kantoor. Dan moet u het wel eens opgevallen zijn hoe weinig romans er bestaan over de natuurlijke habitat van uw soortgenoten. Romances op het statisch geladen tapijt van de kantoortuin? Een Bildungsverhaal over een migrant die per boot een levensbedreigende oceaan is overgestoken om vervolgens zijn droom te bereiken, namelijk een rustige 9 tot 5-job? Een sappig breinsnoepje over bloed en seks onder het tl-licht van een middelgrote verzekeringsmaatschappij? Ik heb er nog nooit gehoord.

26 november 2010

Delen

THomas Blondeau
Thomas Blondeau werkt voor het Leids Universitair weekblad Mare. Dit jaar verscheen zijn tweede roman Donderhart.

Nee, in de literatuur wordt er opzichtig geen klop gedaan. Of de held heeft een beroep dat niets te maken heeft met pendelen, koffieautomaten en de tot razernij drijvende vergaderingen waarmee het gros van het bureauvolk zo vertrouwd is. Walvisvaarders, oorlogsfotografen, tv-presentators, kunstschilders, psychiatrische patiënten - ik kan er zo een paar romantitels bij bedenken. Boeren, dokters, chef-koks en zelfs meubelmakers - ook daar heeft de gemiddelde lezer al kennis mee gemaakt.

Af en toe kom je een verhaal tegen over een miljonair die zijn fortuin heeft binnengerijfd met tapijten of aandelenhandel. Dat personage wordt natuurlijk ten val gebracht; literatuur is nu eenmaal een ode aan het menselijk tekort. Inkt is niet voor niets zwart.

Maar aangrijpende verhalen over kantoorklerken? In verhouding met de nooit verdwijnende files en de volgestouwde forensentreinen zijn er nauwelijks schrijvers te vinden die zich verdiept hebben in het gros van hun lezers.

Te saai? Nee, Brusselmans is een van de best verkopende literaire schrijvers in Vlaanderen en diens hoofdpersonages hebben een leven met de spanningsboog van een op barsten staand puistje.

Te herkenbaar? Nee, identificatie is een van de bestaansvoorwaarden van het genre. Een vampier zonder menselijke trekjes, een holenmens zonder enig referentiepunt - zo’n saga is voor niemand interessant. Geen filmheld zo menselijk als de weemoedige, rondstruikelende en verlangende ET.

De onzichtbaarheid van de bureauwerker is te wijten aan denkfouten, schaamte en gebrek aan eerlijkheid bij zowel lezer en schrijver. Het is de verlegenheid van de ambtenaar die het schoorvoetend over zijn baan heeft als hij de grove hand van de boer drukt. De ondernemer die neerkijkt op de receptionist. Weinig is zo desastreus in een mensenhoofd als het idee dat je alledaagse werkelijkheid maar een afgeleide is, een tweedehands leven.

Het echte bestaan heeft in die optiek te maken met natuur, geweld, zweet en creatie. Al de rest zijn - let op het woord - kantoorslaven. Wat een belediging voor wie dagelijks doorbeukt om zijn gezin te onderhouden, zijn belastingen afdraagt waarmee ziekenhuizen en musea worden gebouwd en meestal voor bedrijven werkt die niet uit zijn op de vernietiging van het mensdom.

Enfin, iemand nog titelsuggesties voor mijn nieuwe roman? ‘Het razen van de brainstorm’, ‘De spreidstand van de spreadsheet’, ‘Wachten op vijf uur?’. Shit, doe ik het weer.

(Thomas Blondeau ) 

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.