Belg blijft verknocht aan zijn werkgever

Arbeidsmarktexperts kondigen sinds jaar en dag de dynamische arbeidsmarkt aan. Vaarwel vaste job bij een en hetzelfde bedrijf, welkom carrière met wisselende werkgevers. Maar zo’n vaart lijkt het nog niet te lopen. Zelfs onder jongeren viert behoudsgezindheid hoogtij.

24 juni 2010

Delen

werkgever
"Voor de helft van de werknemers telt de ideale loopbaan zo weinig mogelijk verschillende werkgevers" (Annemie Salu, SD Worx)

Vurige pleidooien voor een meer dynamische arbeidsmarkt ten spijt, zien we ons nog altijd het liefst oud worden bij de werkgever waar we ooit onze eerste stappen zetten. Althans als het van onszelf afhangt. Bijna een op de twee Belgische werknemers is nog nooit uit eigen beweging naar een andere werkgever gestapt. Een kwart waagde die sprong slechts één keer. Wie vier keer of meer spontaan een andere werkgever opzoekt, mag zich tot de uitzonderingen rekenen (8,1 procent). Zeker de doorsnee bediende zet die stap niet snel.

Een dynamische loopbaan?

Ook in het eigen bedrijf wordt er maar zelden van job veranderd. Zes op de tien blijven gewoon zitten op de afdeling waar ze ooit begonnen zijn. Een zesde zegt één keer intern van job veranderd te zijn.

“Bijna de helft van de werknemers zegt ook zo weinig mogelijk verschillende werkgevers te willen. Dat is voor hen de ideale loopbaan”, voegt Annemie Salu van SD Worx daar aan toe. “Ook jongeren hebben die behoudsgezinde reflex. Voor vier op de tien jongeren is dit het ideaalbeeld.”

Werknemers liggen voorlopig allesbehalve wakker van meer dynamische loopbanen. Hebben we het misschien te goed bij onze werkgever? “In onderzoek zien we dat Belgen erg tevreden zijn over hun werkgever”, weet Salu. “Maar misschien is de behoudsgezindheid ook een stuk ingegeven door de crisis.”

Meer kansen voor jongeren

Zou kunnen, want werknemers zijn heus niet zomaar aan hun werkgever verknocht. Meer dan de helft zegt dat de ideale loopbaan hem zelf meerwaarde oplevert. Slechts 14 procent vindt het belangrijker om meerwaarde te creëren voor de organisatie waar hij werkt. Eigenbelang primeert dus op het belang van de organisatie. “Werknemers zoeken in de eerste plaats een baan waarin ze zich kunnen ontplooien”, vertelt Salu. “Dat weegt zelfs meer door dan het loonbriefje: 57 procent verkiest ontplooiingsmogelijkheden boven veel geld verdienen. Het financiële weegt voor amper 14 procent zwaarder door.”

De ideale job is er dus een waarin werknemers hun talent optimaal kunnen inzetten. Dat hebben ook werkgevers meer en meer door. “Desondanks zien we in onderzoek dat werknemers vinden dat er op dit vlak te weinig wordt gedaan. Werknemers vinden het heel belangrijk dat de organisatie hen ondersteunt in het uitbouwen van hun loopbaan. Dat gaat van opleidingen verstrekken tot functioneringsgesprekken houden. Werknemers koesteren grote verwachtingen van hun leidinggevende op het vlak van loopbaanbegeleiding. Maar de koof tussen die verwachtingen en wat er effectief gedaan wordt, is vaak groot”, legt Salu uit.

Die kloof is een stuk kleiner bij jongere werknemers. Jonge respondenten zeggen meer mogelijkheden te hebben tot jobrotatie of interne mobiliteit. Met andere woorden: zij kunnen en mogen van hun baas sneller een andere weg inslaan binnen hetzelfde bedrijf. Van oudere werknemers wordt veeleer verwacht dat zij in hun functie blijven zitten. Ook op flexibele werkuren, de mogelijkheid om op een andere plaats of van thuis uit te kunnen werken, geven jongere werknemers hun werkgever een hogere score dan hun oudere collega’s.

Ouderen moeten plan trekken

“Toch verwachten ook oudere werknemers nog dat hun werkgever in hen investeert. Maar veel 45-plussers zeggen dat er bijvoorbeeld qua opleiding voor hen niets meer wordt ondernomen”, vult Salu aan. “De eerste vijf jaar van de loopbaan krijgen werknemers regelmatig de gelegenheid om met de werkgever samen te zitten en te bekijken waar ze naartoe willen in hun carrière. Naar oudere werknemers toe, is de ingesteldheid soms: die persoon zit nu op die stoel, laat hem daar maar zijn plan trekken.”

Maar als werknemers zelf aangeven liever op hun stoel te blijven zitten, is dit toch een verhaal van gedeelde verantwoordelijkheid? “Het is alleszins ook aan de werknemer om zijn loopbaan in handen te nemen door bij de werkgever aan te kloppen en duidelijk te maken welke richting hij uit wil”, beaamt Salu. “Sommigen gaan ervan uit dat de organisatie spontaan met opleiding en loopbaanbegeleiding over de brug komt. Dat is niet helemaal fair. Je moet er ook zelf achteraan gaan. Ook dat kadert in het behoudsgezinde karakter dat veel Belgische werknemers eigen is. Ze zijn al lang blij dat ze een job hebben en veronderstellen dat de werkgever de rest spontaan zal aanbieden. Ik maak me sterk dat de jongere generatie toch harder op tafel klopt. Of niets zegt en naar een andere werkgever trekt.”

(ks) 

Ontvang de nieuwste tips over werk en carrière

Meer dan 440.000 Jobat gebruikers zijn wekelijks op de hoogte

Aanbevolen jobs

Wij jij ook meer verdienen, leukere collega's of minder file ?

De job werd bewaard

Je kan je bewaarde jobs terugvinden onderaan deze pagina, maar ook op de homepage en in Mijn Jobat.

Wil je ze ook op andere toestellen kunnen bekijken? Meld je dan aan.